Ρεν – Παρί Σεν Ζερμέν 2-2: Η πρωταθλήτρια γλίτωσε τη ζημιά, ο Φεράν Τόρες άλλαξε όλο το παιχνίδι

Οι πρεμιέρες έχουν πάντα μια παγίδα για τις μεγάλες ομάδες. Όλοι περιμένουν να μπουν, να επιβληθούν και να επιβεβαιώσουν από την πρώτη αγωνιστική όσα θεωρητικά γνωρίζουμε γι’ αυτές. Το ποδόσφαιρο όμως δεν λειτουργεί έτσι, και η Παρί Σεν Ζερμέν το κατάλαβε με τον πιο καθαρό τρόπο στη Βρετάνη.

Η πρωταθλήτρια ταξίδεψε στο Roazhon Park για να ξεκινήσει με νίκη την υπεράσπιση του τίτλου της και τελικά έφυγε με το **2-2 απέναντι στη Ρεν**, σε ένα παιχνίδι όπου για περισσότερη από μία ώρα βρισκόταν πίσω από τις εξελίξεις. Οι γηπεδούχοι προηγήθηκαν 2-0 με τους Σιμάνσκι και Λεπόλ, έδειξαν εξαιρετική αποτελεσματικότητα στις μεταβάσεις και ανάγκασαν την Παρί να κυνηγήσει ένα αποτέλεσμα που μέχρι το 72’ έμοιαζε να χάνεται.

Τότε μπήκε στην ιστορία ο **Φεράν Τόρες**.

Ο Ισπανός έκανε ντεμπούτο με τους Παριζιάνους, σκόραρε δύο φορές μέσα σε δέκα λεπτά και μετέτρεψε μια σχεδόν βέβαιη ήττα σε ισοπαλία. Το τελικό 2-2 δεν μπορεί να θεωρηθεί επιτυχία για την Παρί, αλλά ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αφήνει μια σημαντική υπενθύμιση: αυτή η ομάδα έχει αρκετή ποιότητα ώστε ακόμη και όταν δεν λειτουργεί καλά, να μπορεί να επιστρέψει.

Η Ρεν μπήκε με σχέδιο και θάρρος

Αυτό που ξεχώρισε περισσότερο στο πρώτο μέρος ήταν ότι η Ρεν δεν αντιμετώπισε την Παρί σαν ομάδα που πρέπει απλώς να επιβιώσει.

Δεν κλείστηκε άναρχα πίσω από την μπάλα, δεν περίμενε μόνο να περάσει η ώρα και κυρίως δεν δίστασε να επιτεθεί όταν της δόθηκε η ευκαιρία. Η λογική της ήταν ξεκάθαρη: κλείσιμο χώρων, υπομονή και άμεση μετάβαση όταν η Παρί έχανε την μπάλα.

Το πρώτο γκολ στο 9ο λεπτό περιέγραψε με τον καλύτερο τρόπο αυτή την προσέγγιση. Ο Κβαρατσχέλια έχασε την κατοχή, η Ρεν βγήκε γρήγορα μπροστά και μετά από τη συνεργασία των Λεπόλ και Τομασόν, ο **Σεμπάστιαν Σιμάνσκι** βρήκε χώρο έξω από την περιοχή και εκτέλεσε δυνατά. Η μπάλα βρήκε και στο δοκάρι πριν καταλήξει στα δίχτυα του Σαφόνοφ για το 1-0.

Δεν ήταν απλώς ένα όμορφο γκολ. Ήταν το αποτέλεσμα μιας σωστά εκτελεσμένης μετάβασης και ταυτόχρονα μια πρώτη προειδοποίηση ότι η Παρί δεν είχε την απαιτούμενη ισορροπία όταν έχανε την μπάλα.

Η Παρί είχε κατοχή, αλλά η Ρεν είχε τις πιο καθαρές ιδέες

Μετά το 1-0, η εικόνα του παιχνιδιού έγινε αρκετά χαρακτηριστική. Η Παρί πήρε περισσότερο την μπάλα, προσπάθησε να εγκατασταθεί ψηλά και να πιέσει τη Ρεν στο δικό της μισό, αλλά οι γηπεδούχοι δεν έδειχναν να πανικοβάλλονται.

Αυτό είναι πάντα ένα ενδιαφέρον σημείο σε τέτοια παιχνίδια.

Η κατοχή δεν σημαίνει απαραίτητα έλεγχο.

Μπορεί μια ομάδα να έχει περισσότερες πάσες και να βρίσκεται συνεχώς κοντά στην αντίπαλη περιοχή, αλλά αν ο αντίπαλος νιώθει ότι ξέρει ακριβώς πότε και πώς θα σε χτυπήσει, τότε ο πραγματικός έλεγχος του παιχνιδιού μπορεί να βρίσκεται αλλού.

Η Ρεν έμοιαζε άνετη με αυτή τη συνθήκη και στο 38’ το επιβεβαίωσε.

Ο Φρανκόφσκι βρήκε χώρο από δεξιά, έβγαλε τη σέντρα προς το πρώτο δοκάρι και ο **Εστεμπάν Λεπόλ** πρόλαβε τον Ερναντές για το **2-0**.

Δύο γκολ, δύο επιθέσεις που αξιοποίησαν χώρους και μια Παρί που έμοιαζε να παίζει περισσότερο με το βάρος του φαβορί παρά με την καθαρότητα της πρωταθλήτριας.

Το 2-0 ήταν δίκαιο με βάση την αποτελεσματικότητα, όχι την κατοχή

Στο ημίχρονο η Παρί είχε την αίσθηση ότι παίζει περισσότερο στο μισό της Ρεν, αλλά το αποτέλεσμα έλεγε 2-0.

Και αυτό ήταν απολύτως δικαιολογημένο.

Οι γηπεδούχοι δεν χρειάστηκαν πολλές φάσεις για να κάνουν ζημιά. Εκμεταλλεύτηκαν τα λάθη της Παρί, έπαιξαν κάθετα, μπήκαν με αποφασιστικότητα στην περιοχή και κυρίως τελείωσαν τις φάσεις τους.

Η Παρί, αντίθετα, είχε περισσότερη μπάλα αλλά όχι την ίδια ακρίβεια στην τελευταία πάσα και όχι αρκετή παρουσία μέσα στην περιοχή.

Αυτό είναι ένα σημείο που ο Λουίς Ενρίκε θα κρατήσει.

Η ομάδα του μπορεί να ελέγχει κατοχή απέναντι σε πολλές ομάδες της Ligue 1. Το πραγματικό ερώτημα είναι πόσο γρήγορα μπορεί να μετατρέψει αυτή την κατοχή σε καθαρές ευκαιρίες.

Στη Βρετάνη, για ένα μεγάλο διάστημα, η απάντηση ήταν: όχι αρκετά γρήγορα.

Ο Φεράν Τόρες άλλαξε ολόκληρη τη βραδιά

Η είσοδος του Φεράν Τόρες στο δεύτερο ημίχρονο έδωσε στην Παρί κάτι που της έλειπε: κίνηση στην πλάτη της άμυνας και καθαρό τελείωμα.

Στο **72’**, ο Φαμπιάν Ρουίθ βρήκε εξαιρετικά τον Ισπανό με κάθετη πάσα και ο Τόρες νίκησε τον Σαμπά για το **2-1**.

Το γκολ άλλαξε αμέσως την ψυχολογία του παιχνιδιού.

Μέχρι εκείνη τη στιγμή η Ρεν είχε τον έλεγχο του αποτελέσματος. Μετά το 2-1, όμως, το τελευταίο εικοσάλεπτο έγινε εντελώς διαφορετικό. Η Παρί ανέβασε πίεση, οι γηπεδούχοι άρχισαν να υποχωρούν περισσότερο και για πρώτη φορά φάνηκε ξεκάθαρα ότι η ισοφάριση μπορούσε να έρθει.

Και ήρθε στο 82’.

Ξανά ο Φαμπιάν Ρουίθ δημιούργησε, αυτή τη φορά με σέντρα στην περιοχή, και ο **Φεράν Τόρες** με κεφαλιά έκανε το **2-2**.

Δύο γκολ στο ντεμπούτο.

Δύο γκολ που έσωσαν την πρωταθλήτρια.

Και δύο γκολ που, κυρίως, έδειξαν πόσο σημαντικό είναι για μια μεγάλη ομάδα να διαθέτει ποδοσφαιριστές που μπορούν να αλλάξουν ένα παιχνίδι από τον πάγκο.

Η Παρί δεν μπορεί να αισθάνεται ικανοποιημένη

Η επιστροφή από το 2-0 είναι σημαντική.

Αλλά δεν πρέπει να καλύψει τα προβλήματα.

Η Παρί μπήκε στη σεζόν ως πρωταθλήτρια και σε ένα παιχνίδι όπου θεωρητικά είχε περισσότερη ποιότητα, βρέθηκε για μεγάλο διάστημα να ακολουθεί τον αντίπαλο.

Δέχθηκε δύο γκολ σε μεταβάσεις, είχε προβλήματα στην ισορροπία όταν έχανε την μπάλα και μέχρι να μπει ο Φεράν Τόρες δεν είχε βρει τον τρόπο να μετατρέψει την κατοχή σε πραγματική απειλή.

Αυτά είναι πράγματα που πρέπει να διορθωθούν.

Η Ligue 1 μπορεί να συγχωρήσει αρκετές τέτοιες βραδιές σε μια ομάδα με το βάθος της Παρί. Η Ευρώπη όχι.

Και αν ο στόχος της σεζόν είναι ξανά κάτι πολύ μεγαλύτερο από το εγχώριο πρωτάθλημα, τότε τέτοιες λεπτομέρειες δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται σαν απλή «γκέλα πρεμιέρας».

Η Ρεν κέρδισε πολύ περισσότερα από έναν βαθμό

Για τη Ρεν, το συναίσθημα είναι πιο περίπλοκο.

Όταν προηγείσαι 2-0 στην έδρα σου απέναντι στην Παρί και τελικά μένεις στο 2-2, υπάρχει λογικά απογοήτευση. Η νίκη ήταν εκεί και χάθηκε.

Αλλά αν απομονώσουμε το αποτέλεσμα και κοιτάξουμε την εμφάνιση, οι γηπεδούχοι έχουν κάθε λόγο να κρατήσουν πολλά θετικά.

Έπαιξαν με σχέδιο.

Χτύπησαν τις αδυναμίες της Παρί.

Δεν φοβήθηκαν.

Και για περισσότερο από μία ώρα είχαν οδηγήσει το παιχνίδι ακριβώς εκεί όπου ήθελαν.

Το πρόβλημα ήταν η διαχείριση μετά το 2-1.

Εκεί η Ρεν άρχισε να αμύνεται βαθύτερα, έχασε μέτρα και επέτρεψε στην Παρί να μεταφέρει περισσότερους παίκτες γύρω από την περιοχή της.

Απέναντι σε τόσο μεγάλη ποιότητα, αυτό είναι πάντα επικίνδυνο.

Η δική μας ανάγνωση

Το τελικό 2-2 αφήνει δύο εντελώς διαφορετικές αναγνώσεις.

Για τη Ρεν είναι ένα παιχνίδι που αποδεικνύει ότι μπορεί να κοιτάξει στα μάτια ακόμη και την καλύτερη ομάδα του πρωταθλήματος, αλλά ταυτόχρονα της θυμίζει ότι απέναντι σε τέτοιους αντιπάλους δεν αρκεί να είσαι καλός για 70 λεπτά.

Πρέπει να είσαι σχεδόν τέλειος μέχρι το τέλος.

Για την Παρί, αντίθετα, το παιχνίδι λειτουργεί σαν προειδοποίηση.

Η ποιότητα του ρόστερ της έσωσε έναν βαθμό, αλλά το πρώτο 70λεπτο έδειξε ότι ακόμη υπάρχει δουλειά στην ισορροπία, στις μεταβάσεις και στη δημιουργία απέναντι σε οργανωμένη άμυνα.

Το θετικό είναι προφανές.

Η ομάδα δεν κατέρρευσε στο 2-0.

Βρήκε τρόπο να επιστρέψει.

Και κυρίως βρήκε έναν παίκτη που στο πρώτο του παιχνίδι έδειξε αμέσως ότι μπορεί να κάνει διαφορά.

**Αξίζει να προσέξουμε**

**Τον ρόλο που θα αποκτήσει ο Φεράν Τόρες.**

Δεν είναι μόνο τα δύο γκολ.

Είναι το γεγονός ότι άλλαξε τη μορφή του αγώνα.

Η κίνησή του στην πλάτη της άμυνας έδωσε στην Παρί περισσότερο βάθος, οι επιθέσεις απέκτησαν διαφορετική κατεύθυνση και ο Φαμπιάν Ρουίθ βρήκε επιτέλους έναν παίκτη που μπορούσε να μετατρέψει τις πάσες του σε πραγματικές ευκαιρίες.

Αυτό μπορεί να γίνει πολύ σημαντικό στη συνέχεια.

Η Παρί έχει αρκετούς ποδοσφαιριστές που θέλουν την μπάλα στα πόδια. Αυτό που πολλές φορές χρειάζεται είναι κάποιος που θα επιτεθεί στον χώρο χωρίς αυτήν.

Ο Φεράν Τόρες το έκανε δύο φορές.

Και πληρώθηκε με δύο γκολ.

Αν αυτή η συνεργασία με τους δημιουργικούς μέσους της Παρί αποκτήσει συνέχεια, ο Ισπανός μπορεί να αποδειχθεί πολύ πιο σημαντικός από όσο ίσως περίμεναν αρκετοί.

Το τελικό συμπέρασμα

**Ρεν 2 – Παρί Σεν Ζερμέν 2.**

**9’ Σιμάνσκι – 1-0** **38’ Λεπόλ – 2-0** **72’ Φεράν Τόρες – 2-1** **82’ Φεράν Τόρες – 2-2**

Η Ρεν έκανε σχεδόν τα πάντα σωστά για περισσότερο από μία ώρα.

Η Παρί έκανε αρκετά λάθη ώστε να χάσει το παιχνίδι.

Και τελικά κανείς δεν πήρε αυτό που πραγματικά ήθελε.

Οι γηπεδούχοι έχασαν μια μεγάλη νίκη.

Οι πρωταθλητές έχασαν δύο βαθμούς.

Αλλά μέσα σε όλη αυτή τη συζήτηση υπάρχει ένας ξεκάθαρος κερδισμένος:

**ο Φεράν Τόρες.**

Ντεμπούτο, δύο γκολ και ένας βαθμός που φέρει σχεδόν αποκλειστικά τη δική του υπογραφή.

Για την Παρί, η πρεμιέρα δεν ήταν αυτή που περίμενε.

Ίσως όμως μέσα από μια κακή βραδιά να βρήκε κάτι που θα της χρειαστεί πολύ στη συνέχεια.

Και αυτό είναι πολλές φορές το παράδοξο των μεγάλων ομάδων.

Ακόμη και όταν δεν κερδίζουν, μπορούν να ανακαλύπτουν τρόπους να γίνονται καλύτερες.