Παναιτωλικός με χαρακτήρα νικητή: Έκανε το Αγρίνιο «δύο στα δύο» και άφησε την Καλαμάτα με τις εντυπώσεις
# Παναιτωλικός με χαρακτήρα νικητή: Έκανε το Αγρίνιο «δύο στα δύο» και άφησε την Καλαμάτα με τις εντυπώσεις
Ο Παναιτωλικός δεν χρειάστηκε να παίξει εντυπωσιακό ποδόσφαιρο για να πάρει αυτό που ήθελε. Απέναντι σε μία Καλαμάτα που στάθηκε καλά, είχε τις δικές της στιγμές και για μεγάλο διάστημα παρέμεινε μέσα στη διεκδίκηση του αποτελέσματος, η ομάδα του Αγρινίου αποδείχθηκε πιο αποτελεσματική στις δύο περιοχές και έφτασε στο 2-0, διπλασιάζοντας τις νίκες της στο ξεκίνημα της Stoiximan Super League.
Ο Γκράναθ άνοιξε τον δρόμο στο 26ο λεπτό, αξιοποιώντας ακόμη μία στατική φάση του Παναιτωλικού, ενώ ο Σουμά έβαλε την υπογραφή του στο αποτέλεσμα στις καθυστερήσεις, όταν η Καλαμάτα είχε ρισκάρει τα πάντα αναζητώντας την ισοφάριση. Το τελικό σκορ μπορεί να δείχνει μία σχετικά άνετη επικράτηση, η πραγματικότητα του αγώνα όμως ήταν διαφορετική. Οι Μεσσήνιοι δυσκόλεψαν αρκετά τους γηπεδούχους και είχαν ακόμη και δοκάρι σε ένα κομβικό σημείο της αναμέτρησης Η Καλαμάτα έδειξε από τα πρώτα λεπτά ότι δεν είχε ταξιδέψει στο Αγρίνιο για να περιοριστεί σε παθητικό ρόλο. Προσπάθησε να κυκλοφορήσει την μπάλα και να βγει με παίκτες στην επίθεση, δημιουργώντας την πρώτη καλή κατάσταση στο 18', όταν ο Αλόνσο βρέθηκε σε θέση να απειλήσει. Η τελική του προσπάθεια δεν ήταν αρκετά δυνατή και η άμυνα του Παναιτωλικού κατάφερε να απομακρύνει, αλλά το μήνυμα είχε ήδη σταλεί: το απόγευμα δεν θα ήταν περίπατος για τους γηπεδούχους.
Ο Παναιτωλικός δεν είχε τον απόλυτο έλεγχο, είχε όμως ένα όπλο που του είχε δώσει αποτέλεσμα και στην πρεμιέρα. Στο 26' ο Μανρίκε ανέλαβε την εκτέλεση κόρνερ από την αριστερή πλευρά, ο Γκράναθ κέρδισε τη μάχη στον αέρα και με κεφαλιά έστειλε την μπάλα στα δίχτυα για το 1-0. Ήταν ουσιαστικά επανάληψη μιας συνεργασίας που είχαμε δει και απέναντι στον Αστέρα, με τον Μανρίκε δημιουργό και τον Γκράναθ εκτελεστή. Όταν μία ομάδα σκοράρει με τον ίδιο τρόπο σε δύο διαδοχικές αγωνιστικές, δεν μιλάμε πλέον για σύμπτωση αλλά για δουλειά στην προπόνηση που αρχίζει να μετατρέπεται σε βαθμούς.
Το γκολ δεν έκοψε τα πόδια της Καλαμάτας. Αντίθετα, οι φιλοξενούμενοι συνέχισαν να ψάχνουν τρόπο να επιστρέψουν και το τελευταίο κομμάτι του πρώτου ημιχρόνου θα μπορούσε εύκολα να είχε αλλάξει ολόκληρη την ιστορία του αγώνα. Αρχικά ο Παναιτωλικός πλησίασε στο 2-0 με τον Μαυρία στο 45', αλλά ο Γκέλιος αντέδρασε σωστά και κράτησε την ομάδα του ζωντανή.
Σχεδόν αμέσως μετά ήρθε η μεγάλη στιγμή της Καλαμάτας. Ο Μπονέτο σημάδεψε το δοκάρι και οι Μεσσήνιοι έχασαν την ευκαιρία να πάνε στα αποδυτήρια με το παιχνίδι στην ισορροπία. Σε ένα ματς που δεν είχε πολλές καθαρές ευκαιρίες, αυτή ήταν από τις φάσεις που αργότερα κοιτάζεις ξανά και σκέφτεσαι πόσο διαφορετικά θα μπορούσαν να είχαν εξελιχθεί όλα αν η μπάλα είχε καταλήξει λίγα εκατοστά πιο μέσα.
Στο δεύτερο ημίχρονο η Καλαμάτα ήταν υποχρεωμένη να πάρει περισσότερα ρίσκα και αυτό σταδιακά άνοιξε το γήπεδο. Ο Παναιτωλικός βρήκε περισσότερους χώρους για να ψάξει το δεύτερο γκολ, χωρίς όμως να καταφέρει να τελειώσει νωρίς την αναμέτρηση. Οι γηπεδούχοι είχαν στιγμές με τον Μεχία και τον Μπάτζει, την ώρα που η ομάδα της Μεσσηνίας παρέμενε απειλητική και συνέχιζε να πιστεύει ότι μία καλή επίθεση μπορούσε να αλλάξει τα δεδομένα.
Στο 69' ο Μορέιρα έφτασε κοντά σε μία τέτοια στιγμή, αλλά δεν κατάφερε να βρει την μπάλα όπως θα ήθελε. Όσο το σκορ παρέμενε στο 1-0, ο Παναιτωλικός δεν μπορούσε να αισθανθεί ασφαλής. Η Καλαμάτα μπορεί να μην είχε συνεχή παραγωγή μεγάλων ευκαιριών, είχε όμως δείξει ήδη από το δοκάρι του πρώτου ημιχρόνου ότι μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα αν της παρουσιαζόταν η κατάλληλη φάση.
Εδώ βρίσκεται ίσως και το σημαντικότερο στοιχείο της εμφάνισης των γηπεδούχων. Ο Παναιτωλικός δεν είχε μία βραδιά στην οποία έκανε ό,τι ήθελε στο γήπεδο, κατάφερε όμως να διαχειριστεί ένα οριακό προβάδισμα χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του. Η άμυνά του άντεξε στην πίεση, απέφυγε το μεγάλο λάθος και κράτησε το μηδέν μέχρι το σημείο που η Καλαμάτα αναγκάστηκε πλέον να παίξει χωρίς καμία ασφάλεια πίσω.
Στις καθυστερήσεις οι φιλοξενούμενοι αποφάσισαν ότι δεν υπήρχε τίποτα να περιμένουν. Σε κόρνερ της Καλαμάτας ανέβηκε στην περιοχή του Παναιτωλικού ακόμη και ο τερματοφύλακας Γκέλιος, σε μία τελευταία προσπάθεια να βρεθεί το 1-1. Η μπάλα απομακρύνθηκε και τότε δημιουργήθηκε η εικόνα που όλοι περιμένουν σε τέτοιες περιπτώσεις: κενή εστία και ολόκληρο γήπεδο μπροστά στον παίκτη που θα κερδίσει την κατοχή.
Ο Σουμά κατάλαβε αμέσως τι είχε μπροστά του. Δεν προσπάθησε να μεταφέρει την μπάλα μέχρι την περιοχή, ούτε περίμενε υποστήριξη. Σούταρε από μεγάλη απόσταση και στο 90+3' έστειλε την μπάλα στην αφύλακτη εστία για το 2-0, πετυχαίνοντας παράλληλα το πρώτο του γκολ στο φετινό πρωτάθλημα. Ήταν το γκολ που δεν άλλαξε ουσιαστικά τον νικητή, αλλά έβαλε την τελεία σε ένα παιχνίδι που μέχρι εκείνο το σημείο παρέμενε ανοιχτό.
Η Καλαμάτα έφυγε τελικά από το Αγρίνιο χωρίς βαθμό, αλλά το 2-0 δεν πρέπει να οδηγήσει σε λάθος ανάγνωση της εμφάνισής της. Ήταν ανταγωνιστική, είχε τη μεγάλη ευκαιρία με το δοκάρι του Μπονέτο και μέχρι τις καθυστερήσεις βρισκόταν ένα γκολ μακριά από την ισοπαλία. Αυτό δεν αρκεί φυσικά για να πάρει κάτι στη βαθμολογία, αποτελεί όμως μία εικόνα πάνω στην οποία μπορεί να δουλέψει.
Για τον Παναιτωλικό, αντίθετα, υπάρχουν πλέον έξι πραγματικοί λόγοι για ικανοποίηση. Δύο παιχνίδια στο Αγρίνιο, δύο νίκες και έξι βαθμοί. Στο ξεκίνημα μιας σεζόν δεν υπάρχει καλύτερος τρόπος για να αποκτήσει μία ομάδα αυτοπεποίθηση και, κυρίως, να δημιουργήσει από νωρίς την αίσθηση ότι η έδρα της δεν θα προσφέρει εύκολα πράγματα σε κανέναν.
Αυτό είναι και το μεγαλύτερο κέρδος από το 2-0. Όχι ότι ο Παναιτωλικός έπαιξε σπουδαίο ποδόσφαιρο, γιατί δεν χρειάζεται να παρουσιάσουμε μία εικόνα που δεν υπήρξε. Το σημαντικό είναι ότι βρήκε τρόπο να κερδίσει ένα παιχνίδι στο οποίο ο αντίπαλος τον δυσκόλεψε. Σκόραρε από μία δουλεμένη στατική φάση, άντεξε όταν η Καλαμάτα προσπάθησε να επιστρέψει και εκμεταλλεύτηκε το τελευταίο ρίσκο των φιλοξενούμενων για να κλειδώσει το αποτέλεσμα.
Αυτές είναι νίκες που συνήθως εκτιμώνται περισσότερο όσο προχωρά η χρονιά. Τον Αύγουστο μπορεί να μοιάζουν απλώς με τρεις ακόμη βαθμούς. Την άνοιξη, όμως, πολλές φορές είναι ακριβώς αυτά τα παιχνίδια που κοιτάζεις πίσω και καταλαβαίνεις πού χτίστηκε μία καλή σεζόν.
Ο Παναιτωλικός έχει ήδη αρχίσει να χτίζει τη δική του από το Αγρίνιο. Και μέχρι στιγμής, εκεί δεν έχει αφήσει τίποτα σε κανέναν. Όχι. Το προηγούμενο κείμενο δεν ακολούθησε σωστά αυτό που έχουμε ορίσει. Είχε υπερβολικά πολλές κοφτές παραγράφους, αρκετές γραμμές των 2-5 λέξεων και τίτλο υπερβολικά κοντά στο πρωτότυπο. Το ξαναγράφω ως κανονικό αθλητικό ρεπορτάζ, με φυσική ροή και δικό μας τίτλο.
# Ματσάρι σε… ελληνική πρεμιέρα: Κόκκινη, φυσούνα και 90 λεπτά στην τσίτα για τον Ηρακλή
Αν ο Βάλτερ Ματσάρι αναρωτιόταν τι ακριβώς τον περιμένει στη νέα σελίδα της καριέρας του στην Ελλάδα, η πρώτη του βραδιά στη Stoiximan Super League φρόντισε να του δώσει μία αρκετά κατατοπιστική απάντηση. Ο Ιταλός τεχνικός έζησε με απίστευτη ένταση το 1-1 του Ηρακλή με τον Βόλο στο Πανθεσσαλικό, αποβλήθηκε στο δεύτερο ημίχρονο, συνέχισε για λίγο να δίνει οδηγίες από τη φυσούνα και τελικά κατέληξε στην εξέδρα, όρθιος στα κάγκελα, παρακολουθώντας μέχρι τέλους την προσπάθεια της ομάδας του. Ήταν μία βραδιά που είχε ήδη αρκετή ένταση πριν ο Ματσάρι πάρει τον δρόμο προς την εξέδρα. Ο Ηρακλής είχε προηγηθεί στο 27ο λεπτό με το εκπληκτικό γκολ του Νανού και μπήκε στο δεύτερο ημίχρονο έχοντας στα χέρια του ένα πολύ σημαντικό αποτέλεσμα. Η κατάσταση όμως άλλαξε απότομα όταν ο Μιρ αποβλήθηκε μετά την παρέμβαση του VAR και οι Θεσσαλονικείς έμειναν με δέκα ποδοσφαιριστές.
Από εκείνο το σημείο το παιχνίδι άρχισε να αποκτά εντελώς διαφορετικό χαρακτήρα. Ο Βόλος πήρε μέτρα, ο Ηρακλής αναγκάστηκε να οπισθοχωρήσει και η ένταση μεταφέρθηκε γρήγορα και στους δύο πάγκους. Ο Ματσάρι, βλέποντας την ομάδα του να προσπαθεί να προστατεύσει το προβάδισμά της με αριθμητικό μειονέκτημα, δεν έκρυψε τον εκνευρισμό του για τις διαιτητικές αποφάσεις.
Στο 55ο λεπτό οι έντονες διαμαρτυρίες του έφεραν την αποβολή του από τον διαιτητή Τσιμεντερίδη. Για έναν προπονητή που είχε ήδη χάσει έναν ποδοσφαιριστή και έβλεπε την πίεση του Βόλου να αυξάνεται, ήταν ίσως η χειρότερη στιγμή για να αναγκαστεί να εγκαταλείψει τον πάγκο.
Μόνο που ο Ματσάρι δεν είχε καμία διάθεση να αποκοπεί από το παιχνίδι.
Αποχωρώντας από τον αγωνιστικό χώρο κατευθύνθηκε αρχικά προς τη φυσούνα του Πανθεσσαλικού και παρέμεινε εκεί για κάποιο διάστημα. Από το συγκεκριμένο σημείο παρακολουθούσε την εξέλιξη της αναμέτρησης και, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του SPORT24, συνέχισε να επικοινωνεί και να δίνει οδηγίες προς την ομάδα του.
Η εικόνα είχε από μόνη της ενδιαφέρον. Ένας προπονητής με χρόνια παρουσίας στη Serie A, με θητείες σε Νάπολι, Ίντερ και Τορίνο, βρισκόταν πλέον στη φυσούνα του Πανθεσσαλικού προσπαθώντας να βοηθήσει τον Ηρακλή να κρατήσει ένα 0-1 με δέκα παίκτες. Το ελληνικό ποδόσφαιρο είχε φροντίσει να τον βάλει στο κλίμα χωρίς περίοδο προσαρμογής.
Λίγο αργότερα ο Ιταλός μετακινήθηκε στην εξέδρα, αλλά ούτε εκεί υπήρχε περίπτωση να καθίσει ήρεμος και να παρακολουθήσει το υπόλοιπο παιχνίδι σαν απλός θεατής. Στάθηκε όρθιος στα κάγκελα, με το βλέμμα συνεχώς στραμμένο προς τον αγωνιστικό χώρο, παρακολουθώντας μία ομάδα που εκείνη την ώρα έδινε πραγματική μάχη για να κρατήσει το προβάδισμά της.
Ο Ηρακλής είχε πλέον περιορίσει σημαντικά τις επιθετικές του βλέψεις. Με παίκτη λιγότερο και τον Βόλο να πιέζει, το παιχνίδι είχε μετατραπεί σε προσπάθεια επιβίωσης. Οι Θεσσαλονικείς έκλεισαν τους χώρους, φόρτωσαν την άμυνά τους και για αρκετή ώρα κατάφεραν να προστατεύσουν το γκολ του Νανού.
Όσο περνούσαν τα λεπτά, τόσο μεγαλύτερη γινόταν η πιθανότητα να φύγει ο Ηρακλής από το Πανθεσσαλικό με μία νίκη που, με βάση τις συνθήκες που είχαν δημιουργηθεί, θα είχε ιδιαίτερη αξία. Ο Ματσάρι το έβλεπε πλέον από την εξέδρα και δύσκολα θα μπορούσε να κρύψει την αγωνία του. Η ομάδα του είχε χάσει τον έλεγχο του αγώνα, αλλά όχι ακόμη το αποτέλεσμα.
Τελικά άντεξε μέχρι το 84ο λεπτό. Ο Γκονζάλες βρήκε τότε το γκολ της ισοφάρισης για τον Βόλο και διαμόρφωσε το 1-1, στερώντας από τον Ηρακλή μία νίκη που για μεγάλο διάστημα έμοιαζε να βρίσκεται πολύ κοντά. Για τον Ματσάρι ήταν η στιγμή που η αδυναμία του να βρίσκεται στον πάγκο έγινε ακόμη πιο έντονη. Το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να παρακολουθεί από τα κάγκελα τα τελευταία λεπτά και να περιμένει.
Το παιχνίδι δεν άλλαξε ξανά και ο Ηρακλής έφυγε τελικά με τον βαθμό. Με δεδομένο ότι αγωνίστηκε για μεγάλο διάστημα με δέκα ποδοσφαιριστές, η ισοπαλία μπορεί να θεωρηθεί αποτέλεσμα που κρατάς. Όταν όμως έχεις προηγηθεί και βρίσκεσαι μόλις έξι λεπτά μακριά από το τρίποντο, είναι φυσιολογικό να υπάρχει και η αίσθηση της χαμένης ευκαιρίας.
Για τον Ματσάρι, πάντως, η πρώτη πραγματική εμπειρία από τη Stoiximan Super League δύσκολα θα ξεχαστεί. Δεν ήταν μία πρεμιέρα στην οποία κάθισε στον πάγκο, έδωσε τις οδηγίες του και στο τέλος πήγε στα αποδυτήρια για την καθιερωμένη ανάλυση. Μέσα σε 90 λεπτά είδε την ομάδα του να προηγείται με γκολάρα, να μένει με δέκα παίκτες, αποβλήθηκε και ο ίδιος, πέρασε από τη φυσούνα, βρέθηκε στην εξέδρα και τελείωσε τη βραδιά όρθιος στα κάγκελα.
Αν μη τι άλλο, κατάλαβε γρήγορα πού ήρθε.
Και υπάρχει κάτι στην εικόνα του Ιταλού που έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από την ίδια την αποβολή. Ο Ματσάρι δεν έδειχνε έναν προπονητή που αντιμετωπίζει τον Ηρακλή ως μία ακόμη στάση στο βιογραφικό του. Έζησε κάθε λεπτό σαν να βρισκόταν χρόνια στην ομάδα. Εκνευρίστηκε, φώναξε, αποβλήθηκε και ακόμη κι όταν έχασε τη θέση του στον πάγκο, έψαχνε τρόπο να παραμείνει όσο πιο κοντά μπορούσε στους ποδοσφαιριστές του.
Για τον Ηρακλή, που επιστρέφει στη μεγάλη κατηγορία και προσπαθεί να ξαναχτίσει τη θέση του στο ελληνικό ποδόσφαιρο, αυτή η εικόνα ίσως έχει μεγαλύτερη αξία από μία απλή φωτογραφία ενός εκνευρισμένου προπονητή.
Ο Ματσάρι ήρθε στην Ελλάδα με ένα βιογραφικό που δεν χρειάζεται ιδιαίτερες συστάσεις. Στο Πανθεσσαλικό, όμως, άφησε για πρώτη φορά το βιογραφικό στην άκρη και πήρε μία κανονική γεύση από αυτό που τον περιμένει.
Κόκκινη, φυσούνα, κάγκελα και αγωνία μέχρι το τελευταίο σφύριγμα.
Καλώς ήρθες στο ελληνικό πρωτάθλημα, mister.
