Παναιτωλικός – Αστέρας AKTOR 3-1: Μια πρεμιέρα που έδειξε ότι στο Αγρίνιο κάτι καλό αρχίζει να χτίζεται
Οι πρεμιέρες σπάνια προσφέρονται για ασφαλή συμπεράσματα. Οι ομάδες ακόμη ψάχνουν ρυθμό, οι αυτοματισμοί δεν έχουν φτάσει στο επίπεδο που θα δούμε αργότερα στη σεζόν και το άγχος πολλές φορές επηρεάζει περισσότερο το παιχνίδι από την πραγματική ποιότητα των δύο αντιπάλων.
Υπάρχουν όμως και πρεμιέρες που σου δίνουν κάτι να κρατήσεις.
Ο Παναιτωλικός έκανε ακριβώς αυτό απέναντι στον Αστέρα AKTOR. Οι Αγρινιώτες επικράτησαν **3-1**, μπήκαν στη νέα Stoiximan Super League με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και, περισσότερο από τους τρεις βαθμούς, παρουσίασαν μια ομάδα με ενέργεια, καθαρή επιθετική σκέψη και την αποφασιστικότητα να τιμωρήσει τον αντίπαλο όταν της παρουσιάστηκε η ευκαιρία.
Οι **Γκράναθ, Μαυρίας και Άλεξιτς** έβαλαν τις υπογραφές τους στη νίκη, με τον Αστέρα να βρίσκει το δικό του γκολ με τον **Μούμο**.
Το 3-1 δεν σημαίνει ότι ο Παναιτωλικός έγινε ξαφνικά ομάδα κορυφής ούτε ότι λύθηκαν από την πρώτη αγωνιστική όλα τα προβλήματα που θα συναντήσει μέσα στη χρονιά. Αυτό θα ήταν μια επιπόλαιη ανάγνωση ενός μόνο παιχνιδιού.
Δείχνει όμως κάτι σημαντικότερο για αυτή την εποχή: ότι υπάρχει βάση πάνω στην οποία μπορεί να δουλέψει.
Και στο Αγρίνιο αυτό είναι αρκετός λόγος για να χαμογελούν.
Ο Παναιτωλικός μπήκε για να επιβάλει το παιχνίδι του
Αυτό που μου άρεσε περισσότερο στους γηπεδούχους δεν ήταν ότι πέτυχαν τρία γκολ. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν την αναμέτρηση από την αρχή.
Δεν μπήκαν περιμένοντας να δουν τι θα κάνει ο Αστέρας. Δεν αντιμετώπισαν την πρεμιέρα με τον φόβο του λάθους και δεν προσπάθησαν απλώς να περάσουν τα πρώτα λεπτά χωρίς να συμβεί κάτι.
Ο Παναιτωλικός θέλησε να πάρει πρωτοβουλία.
Πίεσε, προσπάθησε να μεταφέρει το παιχνίδι ψηλότερα και κυρίως έδειξε διάθεση να επιτεθεί με περισσότερους από έναν τρόπους. Υπήρχαν στιγμές οργανωμένης ανάπτυξης, αλλά και φάσεις στις οποίες οι Αγρινιώτες αναζήτησαν πολύ πιο άμεσο παιχνίδι όταν αντιλήφθηκαν ότι μπορούσαν να βρουν τον αντίπαλο εκτός ισορροπίας.
Αυτή η εναλλαγή είναι σημαντική. Μια ομάδα του επιπέδου του Παναιτωλικού δεν μπορεί να βασίζεται σε έναν μόνο τρόπο δημιουργίας. Θα υπάρξουν παιχνίδια στα οποία θα πρέπει να έχει την μπάλα και άλλα στα οποία η καλύτερη επίθεσή της θα ξεκινά από μια ανάκτηση και δύο γρήγορες πάσες.
Στην πρεμιέρα έδειξε ότι τουλάχιστον θέλει να διαθέτει περισσότερες από μία απαντήσεις.
Ο Γκράναθ άνοιξε τον δρόμο
Το πρώτο γκολ είναι πάντα σημαντικό σε μια πρεμιέρα, ιδιαίτερα για τον γηπεδούχο. Βγάζει από πάνω του ένα μεγάλο μέρος της πίεσης και αναγκάζει τον αντίπαλο να αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο είχε σχεδιάσει το παιχνίδι.
Ο **Γκράναθ** ήταν αυτός που έδωσε στον Παναιτωλικό το προβάδισμα και μαζί την ηρεμία που χρειαζόταν για να συνεχίσει χωρίς το άγχος του 0-0.
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι απέκτησε διαφορετική μορφή. Ο Αστέρας ήταν πλέον υποχρεωμένος να βγει περισσότερο, οι χώροι άρχισαν να μεγαλώνουν και ο Παναιτωλικός μπορούσε να επιτεθεί σε συνθήκες που του ταίριαζαν καλύτερα.
Αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που πολλές φορές καθορίζουν τέτοια παιχνίδια. Δεν είναι μόνο ποιος θα σκοράρει πρώτος, αλλά ποια ομάδα είναι περισσότερο έτοιμη να εκμεταλλευτεί την αλλαγή των δεδομένων μετά το πρώτο γκολ.
Ο Παναιτωλικός το έκανε καλύτερα.
Μαυρίας: Ένα γκολ με ιδιαίτερη αξία
Η παρουσία του **Χάρη Μαυρία** στον πίνακα των σκόρερ έχει τη δική της σημασία.
Ο Μαυρίας δεν είναι ο παίκτης από τον οποίο περιμένεις να στηριχθεί η επιθετική παραγωγή μιας ομάδας. Η δουλειά του βρίσκεται κυρίως αλλού. Όταν όμως ένας ποδοσφαιριστής από τη δική του ζώνη του γηπέδου καταφέρνει να εμφανιστεί στην κατάλληλη στιγμή και να προσθέσει γκολ, η ομάδα αποκτά κάτι που κάθε προπονητής αναζητά: παραγωγή από περισσότερες θέσεις.
Δεν μπορείς να περιμένεις όλη τη χρονιά από δύο επιθετικούς να λύσουν κάθε πρόβλημα.
Χρειάζεσαι γκολ από τα χαφ.
Χρειάζεσαι γκολ από τους ακραίους.
Χρειάζεσαι στατικές φάσεις.
Και κάποιες ημέρες χρειάζεσαι να εμφανιστεί κάποιος που ο αντίπαλος δεν είχε πρώτο στη λίστα των πιθανών κινδύνων.
Αυτό προσφέρει τεράστια βοήθεια σε μια ομάδα που δεν διαθέτει το επιθετικό βάθος των μεγάλων του πρωταθλήματος.
Ο Αστέρας προσπάθησε να επιστρέψει
Το τελικό 3-1 μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ο Παναιτωλικός πέρασε ένα απόγευμα χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Δεν ήταν ακριβώς έτσι.
Ο Αστέρας AKTOR διαθέτει αρκετή ποιότητα για να δημιουργήσει προβλήματα και προσπάθησε να ξαναμπεί στην αναμέτρηση. Το γκολ του **Μούμο** έδωσε στους Αρκάδες την ευκαιρία να πιστέψουν ότι μπορούσαν να αλλάξουν την ιστορία του παιχνιδιού.
Εκεί υπήρχε ένα πραγματικό τεστ για τον Παναιτωλικό.
Οι πρεμιέρες έχουν ένα περίεργο χαρακτηριστικό: ένα παιχνίδι που ελέγχεις μπορεί μέσα σε λίγα λεπτά να γεμίσει νεύρα. Ένα γκολ του αντιπάλου αλλάζει το γήπεδο, το κοινό αρχίζει να αγχώνεται και οι ποδοσφαιριστές πολλές φορές σταματούν να κάνουν όσα τους έφεραν μέχρι εκεί.
Οι Αγρινιώτες δεν παρασύρθηκαν.
Και αυτή η αντίδραση αξίζει περισσότερο από όσο ίσως φαίνεται.
Άλεξιτς: Η απάντηση που τελείωσε τη συζήτηση
Ο Παναιτωλικός χρειαζόταν ένα ακόμη γκολ για να τελειώσει πραγματικά το παιχνίδι.
Το βρήκε με τον **Άλεξιτς**, ο οποίος διαμόρφωσε το 3-1 και έβαλε τέλος στις τελευταίες ελπίδες του Αστέρα.
Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που θέλω να δω ξανά από τον Παναιτωλικό στη συνέχεια της σεζόν.
Να μάθει να τελειώνει τα παιχνίδια όταν του παρουσιάζεται η ευκαιρία.
Πολλές ομάδες της μεσαίας ζώνης χάνουν βαθμούς όχι επειδή δεν μπορούν να προηγηθούν, αλλά επειδή όταν προηγηθούν αρχίζουν να σκέφτονται περισσότερο πώς θα προστατεύσουν αυτό που έχουν παρά πώς θα βρουν το γκολ που θα τελειώσει την υπόθεση.
Ο Παναιτωλικός απέναντι στον Αστέρα δεν αρκέστηκε στη διαχείριση.
Όταν χρειάστηκε το τρίτο γκολ, το αναζήτησε.
Και το βρήκε.
Το Αγρίνιο πρέπει να ξαναγίνει πραγματική έδρα
Αν υπάρχει ένας δρόμος που μπορεί να οδηγήσει τον Παναιτωλικό σε μια ήρεμη και –γιατί όχι– περισσότερο φιλόδοξη χρονιά, ξεκινά από εδώ.
Από το σπίτι του.
Ο Παναιτωλικός δεν έχει το οικονομικό μέγεθος των ομάδων που διεκδικούν το πρωτάθλημα και δεν διαθέτει την πολυτέλεια να περιμένει ότι θα καλύπτει εύκολα στο δρόμο τους βαθμούς που αφήνει στο Αγρίνιο.
Η έδρα πρέπει να αποτελέσει τη βάση της χρονιάς.
Και αυτό δεν σημαίνει απλώς να κερδίζει τις ομάδες που θεωρητικά βρίσκονται χαμηλότερα. Σημαίνει να δημιουργήσει την αίσθηση ότι όποιος επισκέπτεται το Αγρίνιο θα πρέπει να δουλέψει πραγματικά για να πάρει κάτι.
Η πρεμιέρα ήταν ένα πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.
Μόνο ένα.
Αλλά σωστό.
Η δική μας ανάγνωση
Δεν θα ενθουσιαστώ από μία νίκη τον Αύγουστο και δεν θα βαφτίσω τον Παναιτωλικό αποκάλυψη του πρωταθλήματος επειδή κέρδισε 3-1 τον Αστέρα.
Έχουμε δει πάρα πολλές φορές ομάδες να ξεκινούν εντυπωσιακά και έναν μήνα αργότερα να ψάχνουν τι πήγε στραβά.
Αυτό που μπορούμε όμως να αξιολογήσουμε είναι η **λογική της εμφάνισης**.
Και αυτή ήταν καλή.
Ο Παναιτωλικός είχε ένταση, είχε περισσότερους από έναν πρωταγωνιστές και κυρίως δεν έδειξε εξαρτημένος από έναν ποδοσφαιριστή για να δημιουργήσει ή να σκοράρει.
Τρία γκολ.
Τρεις διαφορετικοί σκόρερ.
Αυτό είναι υγιές.
Παράλληλα, όταν ο Αστέρας προσπάθησε να επιστρέψει, η ομάδα δεν έχασε εντελώς την ισορροπία της και κατάφερε να βρει την απάντηση που χρειαζόταν.
Αυτό επίσης είναι υγιές.
Υπάρχουν φυσικά πράγματα που θα δοκιμαστούν πολύ περισσότερο απέναντι σε αντιπάλους με μεγαλύτερη ποιότητα. Θα χρειαστεί να δούμε πώς συμπεριφέρεται ο Παναιτωλικός όταν δεν έχει το πάνω χέρι, πώς αμύνεται για μεγάλα διαστήματα χωρίς την μπάλα και αν μπορεί να παραμείνει το ίδιο αποτελεσματικός όταν οι ευκαιρίες του περιορίζονται.
Αυτές οι απαντήσεις δεν μπορούν να δοθούν από μία πρεμιέρα.
Αλλά η πρώτη εικόνα είναι θετική.
Ο Αστέρας έχει περισσότερη ποιότητα από όση έδειξε το 3-1
Από την άλλη πλευρά, θα ήταν επίσης λάθος να καταδικάσουμε τον Αστέρα AKTOR από το πρώτο παιχνίδι.
Οι Αρκάδες διαθέτουν ποδοσφαιριστές και εμπειρία για να παρουσιάσουν καλύτερη εικόνα μέσα στη σεζόν. Το πρόβλημα στο Αγρίνιο ήταν ότι πλήρωσαν τις στιγμές στις οποίες έχασαν τον έλεγχο του αγώνα και δεν κατάφεραν να μετατρέψουν την αντίδρασή τους σε πραγματική ανατροπή.
Το γκολ του Μούμο τους έδωσε μια πόρτα επιστροφής.
Δεν πέρασαν από αυτήν.
Και σε παιχνίδια μεταξύ ομάδων που πιθανότατα θα έχουν συγκρίσιμους στόχους μέσα στη χρονιά, αυτές οι λεπτομέρειες κοστίζουν διπλά.
Δεν χάνεις απλώς τρεις βαθμούς.
Τους δίνεις σε έναν πιθανό άμεσο ανταγωνιστή.
Ο Αστέρας θα χρειαστεί να διορθώσει γρήγορα αυτή την εικόνα, αλλά δεν υπάρχει κανένας λόγος πανικού από την πρώτη αγωνιστική.
Υπάρχει λόγος προβληματισμού.
Και αυτά είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα.
**Αξίζει να προσέξουμε**
**Αν ο Παναιτωλικός μπορεί να αποκτήσει επιθετικό πλουραλισμό σε μόνιμη βάση και όχι μόνο σε μία καλή βραδιά.**
Αυτό είναι για μένα το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της πρεμιέρας.
Γκράναθ.
Μαυρίας.
Άλεξιτς.
Τρεις διαφορετικοί σκόρερ και τρεις διαφορετικές πηγές γκολ.
Για μια ομάδα που δεν μπορεί να αγοράσει εύκολα έναν επιθετικό 20 γκολ, αυτή είναι ίσως η καλύτερη δυνατή λύση.
Να μη χρειάζεται έναν.
Αν μέσα στη χρονιά μπορούν να συνεισφέρουν πολλοί παίκτες, αν οι στατικές φάσεις δώσουν γκολ, αν οι ακραίοι εμφανίζονται στην περιοχή και αν οι επιθετικοί μοιράζονται το βάρος, τότε ο Παναιτωλικός μπορεί να γίνει πολύ δυσκολότερος αντίπαλος απ' όσο υπολογίζουν αρκετοί.
Αν όμως το σημερινό 3-1 αποδειχθεί απλώς μια βραδιά εξαιρετικής αποτελεσματικότητας, τότε η εικόνα μπορεί να αλλάξει γρήγορα.
Αυτό είναι που αξίζει να παρακολουθήσουμε στις επόμενες αγωνιστικές.
Το σημαντικότερο κέρδος είναι η αυτοπεποίθηση
Μια πρεμιέρα δεν σου δίνει μόνο βαθμούς.
Σου δίνει και διάθεση για δουλειά.
Άλλο είναι να μπαίνεις τη Δευτέρα στην προπόνηση έχοντας χάσει το πρώτο παιχνίδι και άλλο έχοντας βάλει τρία γκολ, κερδίσει έναν καλό αντίπαλο και δει διαφορετικούς παίκτες να πρωταγωνιστούν.
Η αυτοπεποίθηση στο ποδόσφαιρο δεν είναι αφηρημένη έννοια.
Επηρεάζει την ταχύτητα με την οποία παίρνεις αποφάσεις, το πόσο εύκολα δοκιμάζεις μια δύσκολη πάσα και το πόσο πολύ πιστεύεις ότι μπορείς να αντιδράσεις όταν ένα παιχνίδι στραβώσει.
Ο Παναιτωλικός πήρε μια γερή δόση από αυτήν.
Τώρα πρέπει να προσέξει να μην τη μετατρέψει σε υπερβολική αυτοπεποίθηση.
Γιατί μετά από μια καλή πρεμιέρα υπάρχει πάντα ένας κίνδυνος: να πιστέψεις ότι έφτασες κάπου, ενώ στην πραγματικότητα μόλις ξεκίνησες.
Το τελικό συμπέρασμα
Ο Παναιτωλικός έκανε σχεδόν ό,τι θα μπορούσε να ζητήσει από την πρώτη βραδιά της νέας σεζόν.
**Παναιτωλικός 3 – Αστέρας AKTOR 1.**
Οι Γκράναθ, Μαυρίας και Άλεξιτς βρήκαν δίχτυα για τους Αγρινιώτες, ενώ ο Μούμο πέτυχε το γκολ των Αρκάδων.
Οι τρεις βαθμοί είναι το προφανές κέρδος.
Η εικόνα όμως αφήνει κάτι περισσότερο.
Έναν Παναιτωλικό που δεν φοβήθηκε να πάρει πρωτοβουλία, που βρήκε γκολ από διαφορετικούς παίκτες και που όταν ο αντίπαλος προσπάθησε να επιστρέψει δεν έχασε το μυαλό του.
Δεν σημαίνει ότι πρέπει να αλλάξουν οι στόχοι της χρονιάς από την πρώτη αγωνιστική. Ούτε ότι το 3-1 αποτελεί απόδειξη πως όλα όσα σχεδιάστηκαν το καλοκαίρι έχουν ήδη λειτουργήσει.
Σημαίνει όμως ότι η πρώτη σελίδα γράφτηκε σωστά.
Και σε ένα πρωτάθλημα στο οποίο για τις ομάδες της μεσαίας ζώνης κάθε κακή περίοδος μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα τη χρονιά, ένα δυνατό ξεκίνημα έχει μεγαλύτερη αξία από όσο φαίνεται.
Ο Παναιτωλικός πήρε τους βαθμούς.
Πήρε ψυχολογία.
Έδωσε στον κόσμο του έναν πρώτο λόγο να πιστέψει ότι αυτή η ομάδα μπορεί να έχει ενδιαφέρον.
Τώρα έρχεται το δύσκολο.
**Να αποδείξει ότι το 3-1 δεν ήταν απλώς μια όμορφη πρεμιέρα, αλλά η πρώτη εικόνα μιας ομάδας που φέτος θέλει πραγματικά να κάνει ένα βήμα παραπάνω.**
