ΟΦΗ – Βόλος 2-0: Καθάρισε από νωρίς και τώρα κοιτάζει τη μεγάλη βραδιά της Σόφιας

Ο ΟΦΗ είχε μπροστά του ένα παιχνίδι που έκρυβε περισσότερες παγίδες απ’ όσες μαρτυρά το τελικό 2-0.

Ανάμεσα σε δύο ευρωπαϊκές μάχες, με τη ρεβάνς απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας να ακολουθεί την Πέμπτη και με την πρεμιέρα του πρωταθλήματος να απαιτεί συγκέντρωση, οι Κρητικοί έπρεπε πρώτα απ’ όλα να κάνουν κάτι πολύ απλό στη θεωρία και αρκετά δυσκολότερο στην πράξη:

Να μην αφήσουν το μυαλό τους να ταξιδέψει στη Βουλγαρία πριν τελειώσουν τη δουλειά με τον Βόλο.

Το έκαναν.

Η ομάδα του Χρήστου Κόντη επικράτησε 2-0, βρήκε και τα δύο γκολ της στο πρώτο ημίχρονο και στη συνέχεια διαχειρίστηκε το παιχνίδι χωρίς να επιτρέψει στον αντίπαλο να την αναγκάσει να ξοδέψει περισσότερη ενέργεια απ’ όση χρειαζόταν. Το αυτογκόλ του Σιαμπάνη στο 6' και το πέναλτι του Νους στο 33' διαμόρφωσαν το τελικό αποτέλεσμα.

Και αν υπάρχει κάτι που πρέπει να κρατήσει περισσότερο από τους τρεις βαθμούς ο ΟΦΗ, είναι ακριβώς αυτό:

Έμαθε να κερδίζει ένα παιχνίδι χωρίς να χρειάζεται να το παίζει μέχρι το 90' σαν τελικό.

Το καλύτερο δυνατό ξεκίνημα

Ο ΟΦΗ χρειάστηκε μόλις έξι λεπτά για να βάλει το παιχνίδι εκεί που ήθελε.

Ο Νικολάου πέρασε εξαιρετική κάθετη στον Νους, ο Αργεντινός μπήκε από αριστερά στην περιοχή και έκανε το γύρισμα. Ο Σιαμπάνης δεν κατάφερε να ελέγξει την μπάλα και εκείνη κατέληξε στα δίχτυα.

1-0 στο 6'.

Τυπικά αυτογκόλ.

Αγωνιστικά, όμως, η φάση είχε πολύ περισσότερο ΟΦΗ απ’ όσο δείχνει η καταγραφή.

Η κάθετη πάσα άνοιξε την άμυνα, ο Νους επιτέθηκε αμέσως στον χώρο και το γύρισμά του ανάγκασε τον τερματοφύλακα να πάρει απόφαση υπό πίεση.

Το λάθος του Σιαμπάνη ήταν μεγάλο.

Αλλά ο ΟΦΗ δημιούργησε τις συνθήκες για να συμβεί.

Και κυρίως πήρε κάτι ανεκτίμητο σε ένα τέτοιο παιχνίδι:

ένα γρήγορο προβάδισμα που του επέτρεψε να παίξει χωρίς άγχος.

Ο Βόλος ανέβηκε, αλλά δεν απείλησε πραγματικά

Μετά το πρώτο τέταρτο ο Βόλος προσπάθησε να βγει περισσότερο από το δικό του μισό.

Βρήκε καλύτερη κυκλοφορία, πήρε μέτρα και προσπάθησε να ισορροπήσει την εικόνα του αγώνα.

Υπήρχε όμως ένα βασικό πρόβλημα.

Δεν μετέτρεπε αυτή την κατοχή σε πραγματικό κίνδυνο.

Ο ΟΦΗ μπορεί να μην είχε πλέον την ίδια ορμή των πρώτων λεπτών, όμως αμυντικά παρέμενε οργανωμένος και δεν επέτρεπε στους φιλοξενούμενους να δημιουργήσουν καθαρή τελική.

Και κάπου εκεί βρίσκεται μια σημαντική διαφορά ανάμεσα στην κατοχή και στον έλεγχο.

Ο Βόλος είχε καλύτερα διαστήματα.

Ο ΟΦΗ εξακολουθούσε να ελέγχει το παιχνίδι.

Κωστούλας, VAR και Νους για το 2-0

Στο 30' ήρθε η φάση που ουσιαστικά έγειρε οριστικά την πλάστιγγα.

Ο Μεντίλ έκανε τάκλιν πάνω στον Κωστούλα μέσα στην περιοχή. Ο διαιτητής αρχικά άφησε τη φάση, όμως κλήθηκε από τον VAR να τη δει ξανά στο μόνιτορ και έδειξε πέναλτι.

Ο Τιάγκο Νους ανέλαβε την εκτέλεση.

Και στο 33' έκανε το 2-0.

Για τον Αργεντινό ήταν ένα πρώτο ημίχρονο στο οποίο βρέθηκε ουσιαστικά πίσω και από τα δύο γκολ.

Στο πρώτο δημιουργεί τη φάση που καταλήγει στο αυτογκόλ.

Στο δεύτερο εκτελεί το πέναλτι.

Δεν χρειάζεται πάντοτε ένας επιθετικός να κάνει δέκα εντυπωσιακές ενέργειες για να χαρακτηρίσουμε την παρουσία του σημαντική.

Ο Νους έκανε δύο πράγματα που άλλαξαν το παιχνίδι.

Και αυτό αρκούσε.

Ο ΟΦΗ μπορούσε να πάει στα αποδυτήρια και με τρίτο

Το 2-0 δεν έκανε τους Κρητικούς να σταματήσουν.

Στις καθυστερήσεις του πρώτου ημιχρόνου είχαν δύο ακόμη καλές στιγμές.

Ο Σιέλης πήρε κεφαλιά στο πρώτο δοκάρι μετά από κόρνερ του Αποστολάκη χωρίς να βρει στόχο, ενώ στο 45'+8' ο Αποστολάκης εκτέλεσε μέσα από την περιοχή και ανάγκασε τον Σιαμπάνη να επέμβει.

Αυτό ήταν ίσως το καλύτερο διάστημα του ΟΦΗ.

Όχι επειδή είχε ήδη σκοράρει δύο φορές.

Αλλά επειδή, παρότι βρισκόταν μπροστά με 2-0, συνέχιζε να αναζητά την επόμενη φάση.

Δεν γύρισε πίσω.

Δεν άρχισε να κοιτάζει το χρονόμετρο.

Έπαιζε ακόμη για τρίτο γκολ.

Στο δεύτερο ημίχρονο άλλαξε η αποστολή

Με το ξεκίνημα του δεύτερου μέρους, ο ΟΦΗ είχε ακόμη μία καλή στιγμή.

Στο 48' ο Θεοδοσουλάκης έκανε το γύρισμα από δεξιά και ο Αποστολάκης δεν κατάφερε με προβολή να βρει στόχο.

Από εκεί και μετά όμως το παιχνίδι απέκτησε διαφορετική μορφή.

Και λογικά.

Ο ΟΦΗ είχε ήδη το 2-0.

Σε τέσσερις ημέρες έχει μπροστά του τη ρεβάνς με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας.

Και κουβαλά ήδη ένα 3-0 από το πρώτο παιχνίδι.

Δεν υπήρχε κανένας λόγος να μετατρέψει το τελευταίο μισάωρο σε αγώνα υψηλής έντασης.

Ο Κόντης άρχισε να διαχειρίζεται όχι μόνο το αποτέλεσμα.

Διαχειριζόταν πλέον και τους παίκτες του.

Αυτό είναι κάτι που οι καλές ομάδες πρέπει να μάθουν όταν οι υποχρεώσεις πυκνώνουν.

Δεν μπορείς να παίζεις κάθε Πέμπτη και Κυριακή σαν να μην υπάρχει το επόμενο παιχνίδι.

Ο Βόλος δεν βρήκε ποτέ πραγματικό δρόμο επιστροφής

Οι φιλοξενούμενοι προσπάθησαν.

Ο Εσαουμπί είχε άστοχη προσπάθεια στο 58', ο Κάργας κεφαλιά στο 63', ενώ στο 85' ο Χαραλαμπόγλου ανάγκασε τον Χριστογεώργο να επέμβει.

Αλλά δεν υπήρξε ποτέ εκείνη η φάση που θα έκανε το γήπεδο να αισθανθεί ότι το παιχνίδι αλλάζει.

Αυτό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα του Βόλου.

Για να επιστρέψεις από 2-0 χρειάζεσαι ένα γκολ που θα μεταφέρει την πίεση στον αντίπαλο.

Δεν το βρήκε.

Και όσο περνούσε η ώρα, ο ΟΦΗ αισθανόταν όλο και περισσότερο ότι η δουλειά είχε τελειώσει.

Η δική μας ανάγνωση

Το 2-0 είναι καλό αποτέλεσμα.

Αλλά δεν είναι αυτό που μου άρεσε περισσότερο από τον ΟΦΗ.

Μου άρεσε η ωριμότητα του παιχνιδιού του.

Προηγήθηκε νωρίς.

Βρήκε δεύτερο γκολ.

Έψαξε και τρίτο πριν από το ημίχρονο.

Και όταν κατάλαβε ότι το παιχνίδι είχε πλέον έρθει ακριβώς εκεί που ήθελε, δεν άρχισε να κάνει ανοησίες.

Δεν άνοιξε το γήπεδο χωρίς λόγο.

Δεν έδωσε στον Βόλο μεταβάσεις.

Δεν ξόδεψε δυνάμεις μόνο και μόνο για να κυνηγήσει ένα 3-0 ή 4-0 που δεν του πρόσφερε ουσιαστικά τίποτα.

Πήρε τους τρεις βαθμούς και άρχισε να σκέφτεται τη Σόφια.

Αυτό λέγεται διαχείριση.

Και για μια ομάδα που θέλει φέτος να συνδυάσει Ελλάδα και Ευρώπη, είναι μάθημα που πρέπει να μάθει γρήγορα.

Ο Νους αρχίζει να αποκτά βάρος στο παιχνίδι

Ο Αργεντινός αξίζει ξεχωριστή αναφορά.

Δεν ήταν απλώς ο εκτελεστής του πέναλτι.

Στο πρώτο γκολ είναι αυτός που επιτίθεται στον χώρο και προκαλεί ουσιαστικά το λάθος του Σιαμπάνη.

Στο δεύτερο αναλαμβάνει την ευθύνη από τα έντεκα μέτρα.

Αυτό που θέλει ένας προπονητής από τους παίκτες της τελευταίας γραμμής δεν είναι μόνο γκολ.

Θέλει παρουσία στις καθοριστικές στιγμές.

Ο Νους σήμερα είχε τέτοια παρουσία.

Και όσο ο ΟΦΗ ανεβάζει τον βαθμό δυσκολίας των υποχρεώσεών του, θα χρειάζεται ακόμη περισσότερο ποδοσφαιριστές που μπορούν να κάνουν τη μία ενέργεια που αλλάζει ένα παιχνίδι.

Αξίζει να προσέξουμε

Τη διαχείριση του Κόντη ενόψει ΤΣΣΚΑ.

Ο ΟΦΗ βρίσκεται πλέον σε μια κατάσταση που δεν συναντά κάθε χρόνο.

Πρωτάθλημα.

Ευρώπη.

Ταξίδια.

Διαδοχικά παιχνίδια.

Διαφορετικές απαιτήσεις μέσα στην ίδια εβδομάδα.

Την Πέμπτη 27 Αυγούστου αντιμετωπίζει την ΤΣΣΚΑ Σόφιας στη ρεβάνς του 3-0, με στόχο να σφραγίσει την παρουσία του στη League Phase του Europa League. Τρεις ημέρες αργότερα ακολουθεί εκτός έδρας παιχνίδι με τον Άρη.

Εδώ αρχίζει ένα διαφορετικό τεστ για τον προπονητή.

Δεν αρκεί πλέον να βρει τους καλύτερους έντεκα.

Πρέπει να ξέρει πότε δεν πρέπει να τους χρησιμοποιήσει όλους.

Ποιον θα ξεκουράσει.

Ποιος μπορεί να δώσει 60 λεπτά.

Ποιος μπορεί να αλλάξει ένα παιχνίδι από τον πάγκο.

Πώς θα διατηρήσει ένταση χωρίς να εξαντλήσει την ομάδα του.

Αυτή η διαχείριση μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντική με την τακτική.

Και τώρα... Σόφια

Αυτό είναι πλέον το μεγάλο θέμα.

Ο ΟΦΗ έκανε αυτό που έπρεπε στην πρεμιέρα.

ΟΦΗ 2 – Βόλος 0.

Τρεις βαθμοί.

Μηδέν παθητικό.

Χωρίς περιπέτειες.

Και τώρα μπορεί να στρέψει όλη την προσοχή του εκεί όπου πραγματικά μπορεί να γραφτεί κάτι πολύ μεγαλύτερο.

Στη Σόφια.

Το 3-0 του πρώτου αγώνα του έχει δώσει τεράστιο προβάδισμα.

Αλλά στην Ευρώπη το μεγαλύτερο λάθος είναι να πιστέψεις ότι έχεις προκριθεί πριν τελειώσει και το δεύτερο παιχνίδι.

Ο ΟΦΗ πρέπει να πάει εκεί όπως μπήκε σήμερα απέναντι στον Βόλο.

Σοβαρός.

Συγκεντρωμένος.

Χωρίς βιασύνη.

Χωρίς να προσπαθήσει να αποδείξει κάτι που δεν χρειάζεται.

Το τελικό συμπέρασμα

ΟΦΗ 2 – Βόλος 0.

6' αυτογκόλ Σιαμπάνης.

33' Νους (πέναλτι).

Δεν ήταν μια βραδιά ποδοσφαιρικής επίδειξης.

Δεν χρειαζόταν να είναι.

Ήταν μια βραδιά επαγγελματικής δουλειάς.

Ο ΟΦΗ μπήκε, βρήκε δύο γκολ, κράτησε τον αντίπαλο μακριά από μια πραγματική επιστροφή και έκλεισε το παιχνίδι χωρίς να ξοδέψει όσα θα χρειαστεί σε τέσσερις ημέρες.

Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο κέρδος του.

Γιατί οι ομάδες που θέλουν να μεγαλώσουν δεν χρειάζεται να παίζουν πάντα εντυπωσιακά. Πρέπει να μάθουν να κερδίζουν ακόμη κι όταν το μυαλό τους έχει ήδη αρχίσει να κοιτάζει την επόμενη μεγάλη βραδιά.

Ο ΟΦΗ πήρε τους τρεις βαθμούς.

Τώρα πάει στη Σόφια για κάτι πολύ μεγαλύτερο.