Nortenos: Έκαναν «λαμπίκο» την Αγυιά – Όταν οι οπαδοί βάζουν πλάτη για το σπίτι της Παναχαϊκής
Υπάρχουν πολλοί τρόποι να δηλώνει ένας οπαδός ότι αγαπά την ομάδα του. Υπάρχει η φωνή στην εξέδρα, το ταξίδι για ένα εκτός έδρας παιχνίδι, το εισιτήριο διαρκείας, το κασκόλ και η παρουσία στις δύσκολες στιγμές. Υπάρχει όμως και ένας πολύ πιο πρακτικός τρόπος, που δεν χωράει σε συνθήματα: να πάρεις σκούπα, φαράσι και εργαλεία και να πας να φροντίσεις μόνος σου το γήπεδο στο οποίο μεγάλωσες.
Αυτό ακριβώς έκαναν οι **Nortenos**, οι οργανωμένοι φίλοι της Παναχαϊκής, οι οποίοι βρέθηκαν στην Αγυιά και προχώρησαν σε εκτεταμένες εργασίες καθαρισμού των κερκίδων, τόσο στο ποδοσφαιρικό γήπεδο όσο και στο παρακείμενο κλειστό γυμναστήριο. Με προσωπική εργασία και χωρίς μεγάλα λόγια, έβαλαν πλάτη για να αλλάξει η εικόνα χώρων που αποτελούν εδώ και δεκαετίες το πραγματικό σπίτι του συλλόγου.
Το μήνυμα που συνόδευσε την πρωτοβουλία τους ήταν χαρακτηριστικό: **«Μα, εγώ εκεί μεγάλωσα, στο στάδιο Αγυιάς – Support your local team»**. Μία φράση που για τον κόσμο της Παναχαϊκής έχει μεγαλύτερη σημασία από ένα απλό σύνθημα, γιατί η Αγυιά δεν είναι απλώς ένα γήπεδο στο οποίο διεξάγονται ποδοσφαιρικοί αγώνες. Για διαφορετικές γενιές Πατρινών είναι τόπος αναμνήσεων, οικογενειακών ιστοριών, μεγάλων παιχνιδιών, απογοητεύσεων και στιγμών που συνδέθηκαν με την ίδια την πόλη.
Η συγκεκριμένη κίνηση δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό για τους Nortenos. Τα προηγούμενα χρόνια ο σύνδεσμος έχει προχωρήσει επανειλημμένα σε παρεμβάσεις στους χώρους της Αγυιάς, από βαψίματα και αισθητικές εργασίες μέχρι δημιουργία γκράφιτι και αντικατάσταση υλικού του γηπέδου με δικά του έξοδα. Υπάρχει λοιπόν μία συνέπεια στη στάση τους: όταν θεωρούν ότι το σπίτι της Παναχαϊκής χρειάζεται φροντίδα, δεν περιορίζονται στην κριτική αλλά αρκετές φορές μπαίνουν οι ίδιοι στη διαδικασία να κάνουν κάτι γι' αυτό.
Και εδώ βρίσκεται ίσως η μεγαλύτερη αξία της τελευταίας δράσης. Η Παναχαϊκή έχει περάσει πολλά χρόνια συζητώντας για διοικήσεις, επενδυτές, χρέη, κατηγορίες, συμβάσεις και ανθρώπους που έρχονται και φεύγουν. Μέσα σε όλο αυτό το διαρκές διοικητικό πήγαινε-έλα υπάρχει ένας παράγοντας που παραμένει σταθερός: ο κόσμος της. Είναι εκείνος που έχει παρακολουθήσει την ομάδα να ανεβαίνει και να πέφτει, να δημιουργεί προσδοκίες και να τις γκρεμίζει, αλλά εξακολουθεί να θεωρεί την Αγυιά δικό του σπίτι.
Δεν χρειάζεται, βέβαια, να εξιδανικεύσουμε μια αυτονόητα θετική πρωτοβουλία. Ο καθαρισμός ενός γηπέδου από τους οπαδούς δεν μπορεί και δεν πρέπει να υποκαθιστά τις υποχρεώσεις εκείνων που έχουν θεσμικά την ευθύνη των εγκαταστάσεων. Ένας ιστορικός σύλλογος δεν μπορεί να στηρίζει τη συντήρηση της περιουσίας του αποκλειστικά στο φιλότιμο των οργανωμένων οπαδών του. Οι Nortenos μπορούν να βοηθούν, να παρεμβαίνουν και να δείχνουν τον δρόμο, αλλά η οργανωμένη και διαρκής φροντίδα της Αγυιάς απαιτεί σχέδιο, χρήματα και διοικητική ευθύνη.
Αυτό, όμως, δεν αφαιρεί τίποτα από τη σημασία της εικόνας ανθρώπων που αντί να περάσουν την ημέρα τους σχολιάζοντας τι δεν έγινε, πήγαν στο γήπεδο και δούλεψαν για να γίνει λίγο καλύτερο.
Η Αγυιά χρειάζεται πολύ περισσότερα από έναν καθαρισμό. Χρειάζεται συντήρηση, παρεμβάσεις, αναβάθμιση και κυρίως ένα σοβαρό μακροπρόθεσμο σχέδιο που θα προστατεύσει μια περιουσία άμεσα συνδεδεμένη με την ιστορία της Παναχαϊκής. Όμως κάθε τέτοια προσπάθεια ξεκινά και από κάτι πολύ πιο απλό: από την αντίληψη ότι το γήπεδο δεν είναι ένας εγκαταλελειμμένος χώρος που κάποιος άλλος πρέπει κάποτε να φροντίσει.
Για τους Nortenos αυτή η αντίληψη φαίνεται να είναι ξεκάθαρη εδώ και χρόνια.
Η Παναχαϊκή μπορεί να αλλάζει κατηγορίες, διοικήσεις, επενδυτές και ποδοσφαιριστές. Για εκείνους όμως η βάση παραμένει ίδια.
**Η Αγυιά είναι το σπίτι τους. Και αυτή τη φορά δεν πήγαν εκεί μόνο για να φωνάξουν για την Παναχαϊκή. Πήγαν για να τη φροντίσουν.**
