Μίλαν – Βενέτσια 2-0: Δύο στα δύο για τους «ροσονέρι», με τον Γκονσάλο Ράμος να δίνει τη λύση

Δεν ήταν μία από εκείνες τις βραδιές στις οποίες η Μίλαν μπήκε στο γήπεδο, επέβαλε από το πρώτο λεπτό την ανωτερότητά της και τελείωσε γρήγορα τη δουλειά. Απέναντι στη Βενέτσια χρειάστηκε να περιμένει, να επιμείνει και για αρκετή ώρα να ζήσει με το άγχος ενός 0-0 που όσο περνούσε η ώρα γινόταν όλο και πιο επικίνδυνο.

Στο τέλος, όμως, πήρε αυτό που ήθελε. Νίκη με 2-0, δεύτερο τρίποντο σε ισάριθμες αγωνιστικές στη Serie A και έξι βαθμοί που της επιτρέπουν να ξεκινήσει τη χρονιά χωρίς τις απώλειες που συνήθως κοστίζουν αργότερα.

Ο άνθρωπος που ξεκλείδωσε το παιχνίδι ήταν ο Γκονσάλο Ράμος. Ο Πορτογάλος είχε ψάξει το γκολ από νωρίς, είχε βρει απέναντί του έναν πολύ καλό Στάνκοβιτς και τελικά στο 69' πέτυχε αυτό που περίμενε από την αρχή της βραδιάς: το πρώτο του γκολ με τη Μίλαν στο ιταλικό πρωτάθλημα.

Η Μίλαν είχε δείξει τις προθέσεις της από το πρώτο τέταρτο. Στο 13' ο Ράμος δημιούργησε μόνος του την πρώτη σοβαρή φάση, αλλά ο Στάνκοβιτς αντέδρασε σωστά. Η Βενέτσια δεν είχε έρθει πάντως στο Μιλάνο για να σταθεί απλώς πίσω από την μπάλα. Στο 24' ο Γιεμπόα βρήκε τη δική του ευκαιρία, χωρίς να καταφέρει να βρει στόχο, υπενθυμίζοντας στους γηπεδούχους ότι όσο το παιχνίδι έμενε στο μηδέν δεν υπήρχε κανένα περιθώριο χαλάρωσης.

Ο Ράμος δοκίμασε ξανά τον Στάνκοβιτς πριν από την ανάπαυλα, αλλά ο τερματοφύλακας της Βενέτσια κράτησε όρθια την ομάδα του. Η Μίλαν είχε περισσότερο την μπάλα και έψαχνε τον τρόπο να ανοίξει την άμυνα των φιλοξενούμενων, χωρίς όμως να δημιουργεί τη μία καθαρή ευκαιρία μετά την άλλη. Αυτό ήταν και το σημείο που άρχισε να κάνει το παιχνίδι άβολο για τους «ροσονέρι».

Μετά το ημίχρονο η πίεση ανέβηκε. Στο 56' ο Μούσα βρέθηκε σε θέση για το 1-0 και σημάδεψε το δοκάρι από κοντά. Ήταν η μεγαλύτερη ευκαιρία μέχρι εκείνη τη στιγμή και ταυτόχρονα η πρώτη πραγματική ένδειξη ότι η άμυνα της Βενέτσια άρχιζε να λυγίζει.

Ο Ρούμπεν Αμορίμ δεν περίμενε πολύ περισσότερο. Στο 59' έριξε στο παιχνίδι Ραμπιό και Σαλεμάκερς αντί των Σισέ και Λόφτους-Τσικ, προσπαθώντας να δώσει περισσότερη ένταση και διαφορετικές επιλογές στην ανάπτυξη της ομάδας του. Η Μίλαν είχε φτάσει πλέον σε εκείνο το σημείο του αγώνα όπου δεν αρκούσε να έχει την πρωτοβουλία. Έπρεπε να σκοράρει.

Δέκα λεπτά αργότερα το έκανε.

Ο Γκονσάλο Ράμος βρήκε χώρο μέσα στην περιοχή και αυτή τη φορά δεν άφησε κανένα περιθώριο στον Στάνκοβιτς. Το αριστερό του σουτ πήγε στη γωνία και στο 69' το San Siro μπορούσε επιτέλους να ξεσπάσει. Ήταν το γκολ που έβγαλε από πάνω της Μίλαν όλη την πίεση που είχε αρχίσει να συσσωρεύεται όσο το 0-0 παρέμενε στον πίνακα.

Για τον ίδιο τον Ράμος είχε ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ένας επιθετικός που φτάνει σε μία ομάδα όπως η Μίλαν κουβαλά από την πρώτη ημέρα μία πολύ συγκεκριμένη απαίτηση: πρέπει να βάζει γκολ. Δεν έχει μεγάλη σημασία αν κινείται σωστά, αν ανοίγει χώρους ή αν συμμετέχει στην ανάπτυξη όταν στο τέλος δεν σκοράρει. Το πρώτο του γκολ στη Serie A ήρθε λοιπόν σε ιδανική στιγμή, γιατί δεν ήταν το τρίτο μιας εύκολης νίκης. Ήταν εκείνο που ουσιαστικά την άνοιξε.

Με το 1-0 η εικόνα άλλαξε. Η Βενέτσια ήταν πλέον αναγκασμένη να αφήσει περισσότερους χώρους και η Μίλαν μπορούσε να παίξει με λιγότερο άγχος. Ο Αμορίμ πέρασε στο 74' και τον Τζασάρι αντί του Μόντριτς, φρεσκάροντας τη μεσαία γραμμή για το τελευταίο κομμάτι της αναμέτρησης.

Το δεύτερο γκολ ήρθε στο 89' και έκλεισε οριστικά κάθε συζήτηση. Ο Τζασάρι βγήκε απέναντι στον τερματοφύλακα, δεν κατάφερε να τελειώσει τη φάση, όμως η μπάλα κόντραρε στον Χαλχάλ και κατέληξε στα δίχτυα για το 2-0. Δεν ήταν το ομορφότερο γκολ της βραδιάς, ήταν όμως αυτό που επέτρεψε στη Μίλαν να περάσει τα τελευταία λεπτά χωρίς κανένα άγχος.

Το τελικό σκορ μπορεί να δημιουργήσει την εντύπωση μιας άνετης επικράτησης. Η πραγματικότητα ήταν διαφορετική. Για σχεδόν εβδομήντα λεπτά η Βενέτσια είχε κρατήσει τη Μίλαν μακριά από το γκολ και όσο το κατάφερνε παρέμενε μέσα στο παιχνίδι. Δεν δημιούργησε πολλές καταστάσεις για να κλέψει τη νίκη, αλλά έκανε αρκετά για να υποχρεώσει τους γηπεδούχους να δουλέψουν μέχρι το τέλος.

Αυτό ακριβώς είναι όμως που πρέπει να κρατήσει η Μίλαν από τη βραδιά. Το πρωτάθλημα δεν κρίνεται μόνο στα ντέρμπι και στις μεγάλες παραστάσεις. Κρίνεται πολλές φορές σε βράδια σαν αυτό, όταν ο αντίπαλος κλείνει τους χώρους, ο τερματοφύλακάς του βρίσκεται σε καλή κατάσταση και το γκολ δεν έρχεται όταν το περιμένεις.

Πέρυσι και πρόπερσι η Μίλαν άφησε βαθμούς σε αρκετά τέτοια παιχνίδια. Αν θέλει φέτος να παραμείνει πραγματικά μέσα στη μάχη της κορυφής, πρέπει να μάθει να κερδίζει ακόμη και όταν δεν εντυπωσιάζει.

Το έκανε απέναντι στη Βενέτσια.

Δεν έπαιξε κάποιο ποδόσφαιρο που θα συζητιέται για ημέρες. Δεν χρειάζεται κιόλας στα τέλη Αυγούστου. Αυτό που χρειαζόταν ήταν να βρει έναν τρόπο να πάρει το παιχνίδι και τον βρήκε.

Το σημαντικότερο κέρδος, πέρα από τους τρεις βαθμούς, είναι πιθανότατα ο Γκονσάλο Ράμος. Ο Πορτογάλος ήταν δραστήριος από την αρχή, δημιούργησε τις δύο πρώτες καλές στιγμές της Μίλαν και συνέχισε να ζητά την μπάλα ακόμη και όταν ο Στάνκοβιτς τού έλεγε «όχι». Στο 69' δικαιώθηκε και μαζί του δικαιώθηκε η επιμονή της ομάδας του.

Υπάρχει βέβαια και η άλλη ανάγνωση. Η Μίλαν χρειάστηκε σχεδόν 70 λεπτά για να σκοράρει απέναντι στη Βενέτσια και δεν μπορεί να θεωρήσει ότι όλα λειτουργούν όπως πρέπει επειδή έχει έξι βαθμούς. Ο Αμορίμ έχει ακόμη αρκετή δουλειά μπροστά του, κυρίως απέναντι σε ομάδες που θα του παραχωρούν την κατοχή και θα περιμένουν χαμηλά.

Αυτές οι αδυναμίες όμως διορθώνονται πολύ πιο εύκολα όταν κερδίζεις.

Δύο αγωνιστικές, δύο νίκες για τη Μίλαν. Το πρώτο γκολ του Γκονσάλο Ράμος στην Ιταλία ήρθε όταν πραγματικά το χρειαζόταν η ομάδα του και το 2-0 απέναντι στη Βενέτσια έδωσε στους «ροσονέρι» το ιδανικό βαθμολογικό ξεκίνημα.

Όχι με περίπατο. Όχι με παράσταση.

Με υπομονή, επιμονή και στο τέλος με τη δουλειά τελειωμένη.

Και σε μία μεγάλη σεζόν, υπάρχουν βράδια που αυτό αρκεί.