Λιλ – Παρί Σεν Ζερμέν 2-2: Γλίτωσε στο τέλος, αλλά το πρόβλημα παραμένει για τους Παριζιάνους
Αν κοιτάξει κανείς μόνο τα τελευταία λεπτά, η Παρί Σεν Ζερμέν μπορεί να φύγει από τη Λιλ με την αίσθηση ότι κέρδισε έναν βαθμό. Βρέθηκε πίσω με 2-0 μέχρι το 90', έμοιαζε έτοιμη για την πρώτη της ήττα στη Ligue 1 και τελικά κατάφερε μέσα στις καθυστερήσεις να γυρίσει ένα παιχνίδι που έδειχνε χαμένο.
Αν όμως κοιτάξει ολόκληρη την εικόνα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Η πρωταθλήτρια Γαλλίας έμεινε για δεύτερη συνεχόμενη αγωνιστική στο 2-2 και εξακολουθεί να ψάχνει την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα. Και όταν είσαι η Παρί, δύο βαθμοί απέναντι σε Ρεν και Λιλ δεν μπορούν να θεωρηθούν ικανοποιητικό ξεκίνημα.
Η σεζόν είχε ήδη αρχίσει στραβά με την απώλεια του γαλλικού Super Cup απέναντι στη Λανς. Ακολούθησε το 2-2 με τη Ρεν στην πρεμιέρα και τώρα ήρθε ακόμη μία ισοπαλία με το ίδιο σκορ. Τρία επίσημα παιχνίδια στα οποία η Παρί δεν έχει ακόμη βρει τη νίκη είναι αρκετά για να αρχίσει η συζήτηση, ακόμη κι αν βρισκόμαστε μόλις στα τέλη Αυγούστου.
Η Λιλ μπήκε στο παιχνίδι χωρίς κανένα κόμπλεξ απέναντι στο μεγάλο όνομα που είχε απέναντί της. Δεν προσπάθησε απλώς να επιβιώσει ούτε περίμενε με δέκα παίκτες πίσω από την μπάλα. Στο 21' βρήκε αυτό που έψαχνε, με τον Χάραλντσον να σκοράρει και να δίνει στους γηπεδούχους το προβάδισμα.
Από εκεί και πέρα το παιχνίδι πήγε ακριβώς εκεί που ήθελε η Λιλ. Η Παρί είχε πλέον την υποχρέωση να κυνηγήσει, ενώ οι γηπεδούχοι μπορούσαν να περιμένουν τις στιγμές τους χωρίς να βιάζονται.
Και όσο περνούσε η ώρα, το άγχος άλλαζε πλευρά.
Η Παρί είχε την ποιότητα για να δημιουργήσει, αλλά της έλειπε η καθαρότητα στις αποφάσεις της. Έφτανε μέχρι ένα σημείο στο γήπεδο και μετά κάτι χαλούσε. Μία λάθος πάσα, μία κακή επιλογή, μία επίθεση χωρίς σωστή συνέχεια. Το πρόβλημα δεν ήταν ότι δεν προσπαθούσε. Ήταν ότι η προσπάθειά της δεν είχε την αποτελεσματικότητα που περιμένεις από μία ομάδα αυτού του επιπέδου.
Η Λιλ, αντίθετα, παρέμενε ψύχραιμη. Και όταν στο 84' ο Μπάκουα έκανε το 2-0, όλα έδειχναν τελειωμένα.
Με έξι λεπτά να απομένουν και την Παρί να χρειάζεται δύο γκολ απλώς για να σώσει την ισοπαλία, ελάχιστοι θα πίστευαν ότι υπήρχε ακόμη ιστορία στο παιχνίδι.
Υπήρχε.
Η Λιλ έκανε το λάθος που πληρώνεται ακριβά απέναντι σε ομάδες με τόσο μεγάλη ατομική ποιότητα. Θεώρησε ότι είχε ήδη τελειώσει τη δουλειά. Έχασε μέτρα, έχασε συγκέντρωση και άφησε την Παρί να πιστέψει ότι υπήρχε ακόμη μία τελευταία ευκαιρία.
Οι Παριζιάνοι την άρπαξαν.
Στις καθυστερήσεις ο Βιτίνια έδωσε ξανά ζωή στο παιχνίδι μειώνοντας σε 2-1 και ξαφνικά άλλαξε ολόκληρη η ατμόσφαιρα. Εκεί που η Λιλ περίμενε απλώς το τελευταίο σφύριγμα για να πανηγυρίσει μία μεγάλη νίκη, βρέθηκε να αμύνεται με την πλάτη στον τοίχο.
Η Παρί είχε πλέον μυριστεί ότι μπορούσε να σώσει το ματς.
Και το έκανε.
Τέσσερα λεπτά μετά το πρώτο γκολ, ο Μαρκίνιος βρήκε και δεύτερο. Το 2-0 έγινε 2-2 μέσα σε ελάχιστο χρόνο και μία βραδιά που έμοιαζε καταστροφική για την Παρί μετατράπηκε τουλάχιστον σε έναν βαθμό.
Αυτό είναι και το παράξενο με το συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Οι δύο ομάδες έφυγαν από το γήπεδο με εντελώς διαφορετική αίσθηση, παρότι πήραν ακριβώς τον ίδιο βαθμό.
Για τη Λιλ, το 2-2 μοιάζει περισσότερο με ήττα. Είχε προηγηθεί 2-0 στο 84', είχε ουσιαστικά αγγίξει μία από τις μεγαλύτερες νίκες των πρώτων αγωνιστικών και μέσα σε λίγα λεπτά την πέταξε από τα χέρια της.
Για την Παρί, αντίθετα, η ισοπαλία έμοιαζε σχεδόν με ανακούφιση. Όταν βρίσκεσαι δύο γκολ πίσω τόσο κοντά στο τέλος, το να φύγεις χωρίς ήττα είναι προφανώς κάτι θετικό.
Μέχρι εκεί όμως.
Γιατί η Παρί δεν μπορεί να κρύψει πίσω από μία εντυπωσιακή επιστροφή όσα προηγήθηκαν για σχεδόν ενενήντα λεπτά.
Η ομάδα που κυριαρχεί τα τελευταία χρόνια στη Γαλλία βρίσκεται μετά τις δύο πρώτες αγωνιστικές χωρίς νίκη. Έχει δεχθεί τέσσερα γκολ από Ρεν και Λιλ και χρειάστηκε μία σχεδόν απελπισμένη αντεπίθεση στις καθυστερήσεις για να αποφύγει την ήττα στο δεύτερο παιχνίδι της.
Αυτό δεν είναι λόγος πανικού τον Αύγουστο, αλλά είναι λόγος προβληματισμού.
Η Παρί έχει περισσότερο ταλέντο από σχεδόν κάθε αντίπαλο που θα συναντήσει στη Ligue 1. Το πρόβλημα είναι ότι αυτό το ταλέντο πρέπει να λειτουργήσει ως ομάδα και όχι απλώς να εμφανίζεται όταν η κατάσταση έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Απέναντι στη Λιλ είδαμε και τις δύο πλευρές της.
Για μεγάλο διάστημα είδαμε μία ομάδα προβλέψιμη, χωρίς την απαιτούμενη ένταση και χωρίς να μπορεί να μετατρέψει την κατοχή και την ποιότητά της σε πραγματική πίεση. Στο τέλος είδαμε το ακριβώς αντίθετο: προσωπικότητα, αποφασιστικότητα και δύο μεγάλα χτυπήματα από Βιτίνια και Μαρκίνιος όταν όλα έδειχναν χαμένα.
Το ερώτημα είναι γιατί χρειάστηκε να γίνει πρώτα το 2-0 για να εμφανιστεί αυτή η Παρί.
Αυτό είναι που πρέπει να απασχολήσει περισσότερο από το ίδιο το αποτέλεσμα.
Η Λιλ από την πλευρά της δικαιούται να αισθάνεται ότι έχασε μία τεράστια ευκαιρία. Για 84 λεπτά είχε εκτελέσει σχεδόν άψογα το σχέδιό της. Προηγήθηκε, διαχειρίστηκε σωστά το παιχνίδι και βρήκε το δεύτερο γκολ την κατάλληλη στιγμή. Μετά όμως χαλάρωσε όταν δεν έπρεπε.
Απέναντι στην Παρί δεν υπάρχει «τελείωσε» πριν ακουστεί το τελευταίο σφύριγμα.
Οι Παριζιάνοι το απέδειξαν με τον πιο σκληρό τρόπο για τους γηπεδούχους.
Το 2-2 τους γλίτωσε από μία πολύ άσχημη ήττα, δεν διορθώνει όμως το ξεκίνημά τους. Μετά την απώλεια του Super Cup και τις δύο ισοπαλίες στις πρώτες δύο αγωνιστικές της Ligue 1, η Παρί εξακολουθεί να περιμένει την πρώτη της νίκη στη νέα σεζόν.
Και αυτή είναι η ουσία της βραδιάς στη Λιλ. Η πρωταθλήτρια έδειξε χαρακτήρα όταν βρέθηκε στο χείλος της ήττας, αλλά μία ομάδα με τις δικές της απαιτήσεις δεν μπορεί να περιμένει κάθε εβδομάδα το 90' για να αρχίσει να παίζει σαν Παρί Σεν Ζερμέν.
Ο βαθμός σώθηκε.
Το καμπανάκι, όμως, παραμένει.
