Εσπανιόλ – Ρεάλ Μαδρίτης 1-2: Απόδραση στο 90' με Εσπί – Νικηφόρα επιστροφή για Μουρίνιο

Η επιστροφή του **Ζοσέ Μουρίνιο** στον πάγκο της Ρεάλ Μαδρίτης είχε όλα όσα χαρακτηρίζουν διαχρονικά μία βραδιά του Πορτογάλου.

Πίεση.

Δυσκολία.

Ένα παιχνίδι που δεν πήγε όπως θα ήθελε.

Και στο τέλος… νίκη.

Η Ρεάλ πέρασε με **2-1 από την έδρα της Εσπανιόλ**, χάρη σε γκολ του **Εσπί στο 90ό λεπτό**, ξεκινώντας με τρίποντο τη La Liga και χαρίζοντας στον Μουρίνιο νικηφόρα επιστροφή στον πάγκο της «Βασίλισσας».

Δεν ήταν περίπατος.

Δεν ήταν επίδειξη δύναμης.

Ήταν όμως μία από εκείνες τις νίκες που ο Μουρίνιο γνωρίζει ίσως καλύτερα από οποιονδήποτε άλλο πώς να εκτιμά.

Η Εσπανιόλ μπήκε για να χαλάσει τη γιορτή

Όλο το ενδιαφέρον πριν από τη σέντρα βρισκόταν φυσιολογικά πάνω στον Μουρίνιο.

Η επιστροφή του στη Ρεάλ δημιούργησε τεράστιες προσδοκίες και η πρεμιέρα απέναντι στην Εσπανιόλ έμοιαζε με την πρώτη ευκαιρία για να δούμε τη νέα αγωνιστική κατεύθυνση των Μαδριλένων.

Οι Καταλανοί όμως δεν είχαν καμία διάθεση να λειτουργήσουν ως κομπάρσοι.

Η Εσπανιόλ μπήκε οργανωμένη, προσπάθησε να περιορίσει τους χώρους και έδειξε από νωρίς ότι η Ρεάλ θα έπρεπε να δουλέψει πολύ περισσότερο απ' όσο ίσως περίμενε για να πάρει το παιχνίδι.

Ο Μπαπέ έδωσε τη λύση

Η ποιότητα όμως παραμένει ποιότητα.

Και η Ρεάλ διαθέτει αρκετή.

Ο **Κιλιάν Μπαπέ** ήταν εκείνος που βρήκε τον δρόμο προς τα δίχτυα και έδωσε στη «Βασίλισσα» το προβάδισμα.

Ο Γάλλος αποτελεί φυσικά το σημαντικότερο επιθετικό όπλο αυτής της ομάδας και η παρουσία του αλλάζει από μόνη της τον τρόπο με τον οποίο κάθε αντίπαλος πρέπει να αμυνθεί.

Η Εσπανιόλ αναγκάστηκε να δώσει ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στους χώρους πίσω από την άμυνά της.

Και για ένα διάστημα η Ρεάλ έδειχνε να έχει φέρει το παιχνίδι εκεί που ήθελε.

Η Εσπανιόλ δεν παραδόθηκε

Το μεγάλο λάθος θα ήταν να θεωρήσει κανείς ότι μετά το γκολ η αναμέτρηση είχε τελειώσει.

Η Εσπανιόλ παρέμεινε μέσα στο παιχνίδι.

Δεν πανικοβλήθηκε.

Δεν άνοιξε ανεξέλεγκτα τις γραμμές της.

Και συνέχισε να περιμένει τη δική της στιγμή.

Η επιμονή της ανταμείφθηκε με την ισοφάριση.

**1-1.**

Και ξαφνικά η πρεμιέρα του Μουρίνιο απέκτησε εντελώς διαφορετική πίεση.

Το παιχνίδι έγινε επικίνδυνο για τη Ρεάλ

Όσο περνούσε η ώρα, το 1-1 άρχισε να βαραίνει.

Για την Εσπανιόλ ένας βαθμός απέναντι στη Ρεάλ θα αποτελούσε εξαιρετικό ξεκίνημα.

Για τη Μαδρίτη όμως η ισοπαλία στην πρεμιέρα θα δημιουργούσε από την πρώτη ημέρα ερωτήματα.

Και αυτό είναι ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Bernabéu και της Ρεάλ γενικότερα.

Δεν υπάρχει περίοδος χάριτος.

Δεν υπάρχει «είναι ακόμη Αύγουστος».

Δεν υπάρχει «χρειάζεται χρόνο».

Όταν είσαι Ρεάλ Μαδρίτης, πρέπει να κερδίζεις.

Οι αλλαγές του Μουρίνιο

Ο Πορτογάλος άρχισε να παρεμβαίνει από τον πάγκο.

Η Ρεάλ χρειαζόταν περισσότερη φρεσκάδα και διαφορετικές κινήσεις απέναντι σε μία Εσπανιόλ που είχε πλέον οργανωθεί γύρω από την περιοχή της.

Και κάπου εκεί μπήκε στην ιστορία ο **Εσπί**.

Ένας παίκτης που δεν ξεκίνησε το παιχνίδι ως το μεγάλο όνομα της βραδιάς.

Αλλά τελικά έγινε εκείνος που το αποφάσισε.

90': Η στιγμή του Εσπί

Το χρονόμετρο είχε φτάσει στο **90ό λεπτό**.

Η Εσπανιόλ ήταν ελάχιστα μακριά από έναν πολύτιμο βαθμό.

Η Ρεάλ έψαχνε μία τελευταία καθαρή φάση.

Και τότε εμφανίστηκε ο Εσπί.

Ο νεαρός επιθετικός βρέθηκε εκεί που έπρεπε και έστειλε την μπάλα στα δίχτυα.

**1-2.**

Ο πάγκος της Ρεάλ ξέσπασε.

Οι παίκτες έτρεξαν πάνω στον σκόρερ.

Και ο Μουρίνιο είχε μόλις πάρει μία νίκη με έναν τρόπο που του είναι εξαιρετικά γνώριμος.

Στο τέλος.

Όταν ο αντίπαλος πιστεύει ότι άντεξε.

Μία νίκη που μυρίζει Μουρίνιο

Υπάρχει μία τάση να χαρακτηρίζουμε κάθε δύσκολη νίκη ομάδας του Μουρίνιο ως «Mourinho style».

Δεν είναι πάντοτε δίκαιο.

Αλλά εδώ η εικόνα πράγματι είχε αρκετά στοιχεία που θυμίζουν τον Πορτογάλο.

Η Ρεάλ δεν ήταν εντυπωσιακή.

Δεν εξαφάνισε την Εσπανιόλ.

Δεν έφτιαξε μία πρεμιέρα που θα μείνει στην ιστορία για το ποδόσφαιρο που έπαιξε.

Αλλά **δεν σταμάτησε να πιστεύει ότι θα κερδίσει**.

Και τελικά κέρδισε.

Αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό που ο Μουρίνιο προσπαθεί διαχρονικά να εμφυσήσει στις ομάδες του.

Το παιχνίδι τελειώνει μόνο όταν σφυρίξει ο διαιτητής.

Η Εσπανιόλ άγγιξε τον βαθμό

Από την άλλη πλευρά, το αποτέλεσμα είναι σκληρό για τους Καταλανούς.

Η Εσπανιόλ είχε καταφέρει να κρατήσει τη Ρεάλ σε ένα παιχνίδι λεπτών ισορροπιών.

Είχε επιστρέψει από το 0-1.

Είχε φτάσει μέχρι το 90'.

Και τότε έχασε τα πάντα.

Αυτού του είδους οι ήττες πονάνε περισσότερο.

Όχι επειδή έχασες από τη Ρεάλ.

Αυτό μπορεί να συμβεί σε οποιονδήποτε.

Αλλά επειδή είχες τον βαθμό σχεδόν στα χέρια σου και τον έχασες στην τελευταία στροφή.

Οι ενδεκάδες

Η Ρεάλ παρουσιάστηκε με μία ενδεκάδα που συνδύαζε εμπειρία, αθλητικότητα και τεράστια ποιότητα στην επίθεση.

Ο Μουρίνιο προσπάθησε να κρατήσει ισορροπία ανάμεσα στη δυνατότητα γρήγορης μετάβασης και στον έλεγχο της κατοχής.

Η Εσπανιόλ, αντίθετα, προσέγγισε το παιχνίδι περισσότερο μέσα από τη συνοχή των γραμμών της και την προσπάθεια να περιορίσει τον χώρο στον οποίο μπορούσαν να κινηθούν οι επιθετικοί της Ρεάλ.

Οι αλλαγές στο δεύτερο μέρος έπαιξαν τελικά καθοριστικό ρόλο, με τον Εσπί να γίνεται ο άνθρωπος που έγραψε το τελευταίο κεφάλαιο του αγώνα.

Η δική μας ανάγνωση

Η Ρεάλ πήρε αυτό που ήθελε.

Τρεις βαθμούς.

Αλλά όποιος δει μόνο το αποτέλεσμα θα χάσει τη μισή εικόνα.

Η ομάδα του Μουρίνιο χρειάζεται ακόμη δουλειά.

Υπήρχαν διαστήματα στα οποία η ανάπτυξη ήταν αργή και η Εσπανιόλ κατάφερε να κλείσει τους χώρους χωρίς να αισθάνεται διαρκώς ότι βρίσκεται ένα βήμα πριν από την κατάρρευση.

Αυτό απέναντι σε ισχυρότερους αντιπάλους μπορεί να δημιουργήσει μεγαλύτερα προβλήματα.

Από την άλλη, η Ρεάλ έχει κάτι που δεν διδάσκεται εύκολα.

**Ποιότητα και προσωπικότητα για να κερδίζει ακόμη και όταν δεν παίζει καλά.**

Και σε ένα πρωτάθλημα 38 αγωνιστικών, αυτό είναι τεράστιο πλεονέκτημα.

Οι τίτλοι δεν κρίνονται μόνο στα Clasicos.

Κρίνονται και σε βραδιές όπως αυτή.

Εκτός έδρας.

1-1 στο 89'.

Και πρέπει κάποιος να βρει το γκολ.

**Αξίζει να προσέξουμε**

Τον **Εσπί**.

Ένα γκολ στο 90' μιας πρεμιέρας δεν μετατρέπει αυτομάτως έναν νεαρό ποδοσφαιριστή σε νέο αστέρα της Ρεάλ.

Δεν χρειάζονται υπερβολές.

Αλλά τέτοιες στιγμές μπορούν να αλλάξουν τη θέση ενός παίκτη μέσα σε ένα ρόστερ.

Ο Μουρίνιο είναι προπονητής που εκτιμά ιδιαίτερα εκείνους που μπαίνουν από τον πάγκο και αλλάζουν ένα παιχνίδι.

Ο Εσπί έκανε ακριβώς αυτό.

Δεν χρειάστηκε πολλές επαφές.

Χρειάστηκε μία στιγμή.

Και την εκμεταλλεύτηκε.

Από εδώ και πέρα έχει ενδιαφέρον να δούμε αν το γκολ στην Εσπανιόλ ήταν απλώς μία όμορφη ιστορία της πρεμιέρας ή η αρχή ενός μεγαλύτερου ρόλου στη φετινή Ρεάλ.

Η πρώτη νίκη του Special One

Το πρώτο βράδυ ολοκληρώθηκε όπως ακριβώς θα ήθελε ο Μουρίνιο.

Όχι εύκολα.

Αλλά νικηφόρα.

**Εσπανιόλ – Ρεάλ Μαδρίτης 1-2.**

Ο Μπαπέ έδωσε το πρώτο προβάδισμα.

Η Εσπανιόλ επέστρεψε.

Και στο **90' ο Εσπί** έδωσε στη Ρεάλ τους τρεις βαθμούς.

Η ομάδα έχει ακόμη δρόμο.

Ο Μουρίνιο έχει ακόμη πράγματα να διορθώσει.

Αλλά η βαθμολογία δεν ενδιαφέρεται για το πόσο όμορφα κερδίζεις.

Μετράει νίκες.

Και η δεύτερη εποχή του **Special One στη Ρεάλ Μαδρίτης ξεκίνησε με μία από αυτές.**